GODSDIENSTIGE REDE. 9 



■vloeijon, en kunnen zeggen, dat Amsterdams Doorluchtige School zoo wel 

 in hare tweede als eerste eeiaw telkens met nreuwen laister is omstxaald 

 geworden. 



En zal ik thans, Mijae Hoordersl na de Hoogleeraars , van welke ik recds 

 sprak , 00k de overige vermelden , die , in langen en breeden rij , als lichten 

 aan onze School hebben uitgeblonken ; naauwelijks kan ik meer dan bloote 

 namen noemen. Echter mag ik sommige namen, waaraan zieh zoo groote 

 of dierbare herinneringen hechten , te dezer ure niet verzwijgen ! — Regts- 

 geleerden! grj waardeert — om van geene vroegere te gewagen — gij 

 waardeert in uwen gras dengeleerde, die met zijne veelzijdige kennis echte 

 practische wijsheid parende , voor de beoefening der Regtsgeleerdheid onder 

 ons een nieuw , allerbloeijendst tijdperk opende : en gij plaatst hem ter zijde 

 zijn' leerling en lijkredenaar , den grooten staatsman kemper, Wiens licht, 

 ecne körte poos alhier schijnende, voor Leidens Hoogeschool, voor de gelet- 

 terde wereld , niet het minst voor de staatkundige wetenschappen , helaas ! 

 ZOO spoedig onderging. — Geneeskundigen ! te regt draagt gij roem op uwen 

 PETRUS CAMPER, dtc diqjc en tegelijk alles omvattende geest. Nevens 

 hem blijft de scherpzinnige bespieder der eenvoudige natuur, andreas 

 BONN, ia moeijelijke gevallen zoo gaarne ta: hulpe ingeroepen, met den 

 koenen reiziger en uitstekenden natuuronderzoeker , rbinvtardt, vaa 

 Wiens rijke kundigheden Leiden thans de naaste vruchten plukt, bij U in 

 oavergeteiijk aandenken. Ach, waarom moesten in de jongste tijden uwe 

 Afdeeling aan onze School zulke zware slagen treffen? Een vierlal, dat 

 haar tot hooge eer strekte, bij digte opvolging, in de kracht des Icvens, U 

 es ons ontrukt! De laatste van hetzelve waart gij , waardig leerling van 

 den eenigen brugmans, beminaelijke van der boon mesch! Wij be- 

 seffen , wat in u en uwe kunstbroeders wetenschap en nienschlieid verloren, 

 maar berusten tevens, zij het ook met de traaa der smarte in ons oog, 

 in het altoos wijs en aanbiddelijk Godsbestuur. — Ik hervatte mij , en 

 moet voortgaan tot de mij nadere Wetenschap. Ontbrak dan na van 

 tEEUWENs dood aan de Godgeleerdheid te dezer Stede ruim dertig jarcn 

 een vertegenwoordiger ; zij ontving dien weder in gürte nius, aan wien, 

 even min als aan deszelfs opvolger, van nüts klinkemberg, door Lei- 

 den reeds vooraf begeerd , en die het vak , daarop alhier hem toeverlrouwd , 



B niet 



