i4 G. J. R O O IJ E N S, 



voorlezingen behooren, ondcr hooge toejuiching cn niet zonder rijke vrnclif 

 door scHüLTENs eil TOLLitrs ^voor het Nederduitsch gchoor gehouden, 

 dat allengs het Lalijnsche vervangcn had.' En nog had do laatste onze 

 School en Stad en de keure der bcvolking^ welke aan zijoe lippen hing, 

 niet vaarwel gezegd, wäre het niet geweest om zieh toe te wij Icn aan de 

 vorming van hetn , in wicn thans de liefde en hoop der gansche natie zieh 

 vercenigen, onzen Koning. AanscHULTBNS en tollius shiiten zieh een 

 drictal namen , welke bij de meesten onzer nog vcrsch in het geheugen 

 zijn, en Avaarmede zieh, zonder uitdrukkelijke yermelding, weder andere 

 verbinden. Cras, bonn en van swinden! wat waart en deedt gij niet 

 voor Amsterdam ! Als heldere starren flonkerdet gij eene halve eeuw aan 

 deszelfs School; ook de vreemdeling waardeerde uwe wetenschap. Maar 

 voor de Stad , welke u boeide , leefdet gij niet minder dan voor uwe overige 

 betrekkingeu. Hare Lettcrknnd:ge , hare Menschlievende , hare Godsdien- 

 stige, hare andere Insleliingfn blijvcn u met eerbied en dankbaarheid noe- 

 men. In hare ondi rscheiden Maatschappijen , vooral in die, woarin twee 

 uitstekonde leerlingrn de nagf^duchtenis huiiuer groote (hiderwijzers eerden , 

 spreidden uwe keurige Redcvoeringen en doorwrochte Verhaudclingcn het 

 h'cht , dat in uw brein ontstoken was , in de weldudigste stralen rondom u 

 henen. En wanneer ik den Geleerde mij voorstel, die den roera van nog 

 uitgebreider wereldvermaardheid ten ofTer brengt aan het nut , in nabij gele- 

 gen' kringle stiebten j dan möge ik uwen naam hier andermaal noemen, 

 edcle TAN swinden! Geene Inrigting, Mijne Hoorders! waarvoor de brave 

 man iets goeds meende te kunnen doen, bestaat er in ons midden, welke 

 deszelfs aandenken niet zegent; gelijk er geletterde noch ougeletterde was, 

 dien hij in het gezellige verkeer door zijn' aangenamen , leerrijken omgang 

 niet aan zieh verbond. Eenmaal slechts , digt aan den avond van deszelfs 

 Icven , zag , genoot ik hem : en toen kort daaraan , nadat de schoone avond 

 in schooner morgen was opgegaan , hoogachting en liefde aan 's mans Ver- 

 diensten de waardigste hulde toebragten , verstond ik des te beter de uit het 

 hart gevloeide Rede , welke ons den verheerlijkte in zijnen werkkring op aar- 

 de als een pronkjuweel der menschheid, als een zegen voorzijii Amsterdam, 

 kennen en verceren dced. 



Te 



