G O D S D I E N S T I G E REDE. ,^ 



lieigclijk?tcn dag. Doch hoc iigt had ook deze voorspclling k'innen feilen 

 indien de Voorzienigheid (iods niet had gewaakt? Ach! Icrvvijl wij onder 

 napoi.eon's schepter ons Vaderland, onzennaam, onze rialionalilcit onzc 

 zeden , alles verloren, siheen het doorgedreven eenheidstelsel, hctwelk Utrecht 

 <^n Devcntcr in Fransche , das genaamde Ecoles SJcondaires herschiep, 

 ook onze Nedei'landsche Doorluchtige School, onder denzelfden vernederen- 

 den litel, tot een' langzamen dood of het jammerlijkst aanzijji te doemen: 

 cn gccii Keiz^ rlijk woord — wie vcrtrouwde het ? — geen Keizerirjk woord 

 onzcn VAN «winden gcgeven, konde legen de al te gegronde vrees een' 

 yoldocnden waarborg opleveren. Maar het verlossingsuur, dat voor Europa 

 slorg , deed onze onzckerheid eind'grn. Ncg wachtten wij de nadere beslis* 

 singen des geweldigen Drijvers, toen dran je, aan zijn Nederland als door 

 ecn wonder der /alrnagt hergpvcn , in ons midden verscheen. Geene bange 

 zorgen omlrent het lot oiizer eig.^ne Inslclling behocfden ons nu nieer te kwel- 

 Icn. Wij zagrn nu liaar bcstaan cn harcn bloei verzekerd onder het mild 

 bcstunr van ecnen Vorst , wicn niet bloot het krijgsrumoer bekoorde , maar 

 die , zelf tot vvetenschap gevormd , dcrzelver edelmoe Jigen beschermhecr van 

 stonde aan cn beslendig zieh betoonde ; cn gewenschter noch vereeronder 

 konde onze Koning het tcgenwoordige feest onzer School verheerlijkt hebben , 

 dan door de rijke gift van de riemer's kostbare en voor de Ontleedkundc 

 hoogstbelangrijke naiatenschap , welke hij haar juist dczer dngen schonk. — 

 Indien dan dit alles overvlocdige stof tot danken geeft , Indien , daarenboven ,, 

 Hij, die sprcekt: Tot hierloe en niet verderl'onikrmeadL heeft verhoed, 

 dat tcr ccne zijde het voorthollcnd monster van het onzinnigst oproer, van 

 een' anderen kant de dgt naderende schrik eener schrikkelijke zicktc de 

 vreiigde van ons feest verstoorde; waarin , Mijue Hoorders! moet dan des- 

 zelfs viering eindigen , zoo niet in erkentelijken lof , den Vader in den hemel 

 nict het diepst gevocl onzer harten opgedragen. 



In dezen lof stemt gij gewlsselijk zamen, vroegere kweekelingen onzer 

 School , die van heinde en verre en uit ons midden tot bare feestv.ering u 

 T«recnigd hebt ! Voor u , voor u zijn deze dagen dagen van waarachtige blijd- 

 scbap. Nng drangt gij demoeder, die u koesterde, in het hart. Nog her- 

 dciikt gij — wat ook tusschcn beide ligge, — met strcelende gcwaanvordmg 



G dcjt: 



