GODSDIENSTIGE REDE. 



»9 



reiVR-s^fl dtzer Stad de zoodanig'^n te bezittL>n , die het niet bchoeven , dat wij 

 de ecre eeaer Sticliting, door Amsterdams berocmdite Reg'^aten van oads- 

 liür als oogippel beinind, derzelver ondarsclieidende behart g'ng aanbevelcn. 

 ^Vij drageil roem op Bezorgers, in wier aloude naam, in wier vrocg-re 

 en tügen'.voord ge betrekking , in wier bekende liefde tot de letieren , hct 

 Voorvverp van derzelver hooge beiang Stelling de onderpanden der beste ver- 

 pleging lieeft. En kon het n.et anders , kring van mannen , die ik niet eer- 

 bied nüjae Ambtgenoolen noem ! kon het niet anders, ofde verlegen woordi- 

 ging van zog groote Voorgangers moest ons, die derzelver plaats bekleeden 

 tn op wie zij uit hooger gewesten als blijven Staren , ter waardige beheering 

 der heiligste naiatenschap een nieawe spoorslag zija; — op u, talrijke schaar 

 V.an Jongelingen , die onze leiding zjjt loevertrouwd ! op u is wederkeerig het 

 oog onzer hoop gevestigd. Nooit vergeet gij de toespraak der Redenaars, in 

 Wien uwer aller hoogachting en Lefde met de onze zieh vereenigt: en wat 

 goeds en groots kan er van u worden , wanneer gij het slechts ernstig wiit ! 

 Gij zijl in het schoonste tijdperk uwes levens. Aan den Weibesteedden djg vaa 

 Letzelve, aan het onschendbaar verbond, dat gij daarin slait met weten- 

 schap, wijsheid en deugl, hangen uw roem, uWe vreugle, het bereikca 

 uwer g'"Wigiige bestemming, hangt hefg^en Vaderland en Kerk, heJg'en 

 nienschheid en Christenheid van zulke blocsems wachten. Neen, eJe!« 

 Jongelingen ! de regtmatigste verwachtitig stell gij niet le lear. Teiivijl uw 

 oog ten hemel is geslagen, poogt gij met al den moed en al de kracht 

 uwer jaren huar te vervallen , haar le overtrellbn. Zoo toont gij te ge- 

 voelen , wat de naam van Student beteekent en omval j zoo zijt gij de eere 

 Gods, de blijdschap uwer onderwijzers, en ook onder u noemt er de 

 nakomelingschap als uitstekende sieraden vua Amsterdams Doorluchtige 

 Schuol. 



_Ü gi'zegende feestviering , wanneer aldus verhoogde trouw aan roeping en 

 pligt onder hare duurzame vruchLen is! Dan, Mijne HoorJers! mögen wij 

 van de/.e gcdenkdagcn het goede hopen ; dan verhcft z.ch ons hart iu vroiijk 

 verlroiiwen opwaarta naar boven, en onze wcnsclicn worden ccn vurig ge- 

 bed. Te vergoefs, ja, trachten wij tot de wijf.eijk verborgene totkomst 

 duor te dringen, en wij kannen niet berekenen, niet gissen zelfs, wat cnzet 

 School ia bare nieuwe eeaw VüjLeldt. Maar gnds, giads boven zon ea 



L 2 'Star- 



