OP ZIJNE GODSDIENSTIGE REDE. 27 



te dien tijJe pleeg lebezoeken, eenige Studenteu zouden onttrokken worden. 



Bladz. 6, reg. 23, verv. Toen was het — den eenigen. iiuig de groot 

 ligt haar hoogste sieraad Jiad genoemd. — Droevige Kerktwisten bragten, gelijk 

 bekend is , te weeg , dat DE GROOT in j6i8 in hechtenis genomen, an, het vol- 

 gende jaar, tot levenslange gevangenis veroordeeld , op het slot Loevesteia werd 

 opgesloten. Aan dezen kerker in 1621 door het beleid zijner onvergelijkelijke 

 echtgenoot ontsnapt, vlugtte hij naar Frankiijk. Ruim tien jaren vertoefde hij 

 däär ; eu onderscheidene pogingen, intusschen gedaan , ten einde de vergunniug 

 voor hem te verwerven , oni herwaarts terug te keeren, liepen vruchteloos af. 

 Doch de meerdere vrijheid, welke, onder het Stadhouderschap van den gematig- 

 den FREDERIK HENDRIK, aan de Remonstranten , tot -welker partij de groot 

 geacht werd te behooren, langzamerhand , hier en daar , vergund werd, de ge- 

 negenheid , welke hij wist, dat die Prins hem toedroeg, en nog nader misschian 

 de weinige nasporingen, welke men deed ten opzigte der zeven Piemonstraiitsche 

 Predikanten , den igden Jalij i63i aan hunne Loevesteinsclie gevangenis oniko- 

 men, schijnen liem eindelijk te hebben doen besluiten, cm in persoon eene 

 proef te nemen, of in het Vaderland, dat hij altoos in het harte droeg, 00k bui- 

 ten voorafgegane vergunning, het ongestoord yerblijf hem zon worden toegestaan. 

 Althans, tagen het einde van October des laatstgenoemdan jaars kwam hij te Rot- 

 terdam, hetwelk boven de meeste Steden in verdraagzaamheid uitstak. Maar 

 weihaast er zieh niet vellig achtende, vertrok hij den gden December in stilte naar 

 Amsterdam , waar de Remonstranten reeds het vorige jaar het zoo ver gebragt 

 jiadden , dat zij ar een openbaar Kerligebouw hadden gesticht. Zoo bevond zieh, 

 idaa DE groot binnen daze Stad , toen den Ssten en gden Januarij 16,12 hare 

 Doorluchiige School werd ingewijd. Evenwel hield hij het nog niet raadzaam , 

 zieh openlijk te vertoonen , en konde dus aan de plegtigheden van het Inwij- 

 dings-feest geeu deel nemen. Treffend waren intusschen de blijken van ongemee- 

 ne belangsielling , vfolUe hij van. niet weinigen genoot. Ook Burgemeesleren waren 

 den balling niet ongenegen, die hier als zijue laatste toevlugt had gezoclit; en 

 men zag hem, hierdoor meerderen moed scheppende , welliaast in het openbaar 

 verschijuen. — Vooral behoorde tot de bijzondare hoogschatters van den werekl- 

 vermaarden man Muideus Drossaard , de doorluchiige pieter CORNZ. hooft, 

 die den eenling zijner eeuw zoo gaarne voor het Vaderland behouden en aan 

 Amsterdam verbonden had. In zijn voortrefTelijk gedieht op Amsterdams nieuwe 

 StichtiDg ontboezemde hij dan niet alleen den wensch , dat aan het beroemde twee- 

 tal, vossius en barlaeus, de overgroote iiuiGH DE groot mögt worden toe- 

 gevoegd , maar, in overeenstemming met vele van de aanzienlijksten der Stad, 



D 3 be- 



