OP ZIJNE GODSDIENSTIGE REDE. 



33 



aietden 4deii September 182g zijnen post openlijk aanvaardde: terwijl ree^ls 

 in Augustus, bij besluiten van Burgemeester en Raden deier Stad , de Hoo— 

 leeraaren aan de Klinische School tot Honoraire Hoogleeraren aan onze Door- 

 luchtige School waren benoemd geworden. — Doch zware slagen troffen eerlang 

 denieuwe, met onze School vereenigde, Instelling. Reeds den /den Januarij 

 l83o verloor zij door een' onverwachten dood hären eersten Hoogleeraar THYSSE^J■ 

 Welk overgroot verlies hetzelfde jaar gevolgd werd door dat van thyssen's be- 

 noemden opvolger , J. landt , van wiens bekwaamheden en uitsteliende ge- 

 schiktheid voor het Klinisch Onderwij» men zieh alles goeds beloven mogf, maar 

 die den öosten October, daags voor dat hij gemeend had zijne Inwijding's-redB 

 te zollen houden, overleed. — Ook bosscha overleefde niet lange de grondves- 

 ting der Inrigling, welke hij zoo zeer had verlangd. Reeds den i3den Septem- 

 ber betreurden onze School en Stad deszelfs vroegen dood, 



Bladz. 8, reg. 6, vaa onder , verv. J^oegen wij hij cUt alles nog en::. Tot 00- 

 rigting van een' Leerstoel voor de Nederlaudsche Letterkunde werd" hier in 18. 5 het 

 besluit genomen, en den 27Sten December diens jaars voor denzeiven benoemd de 

 Heer J. p. vAN CAPPELLE , die vroeger den post van Lector in de Wis-, Bouw-eu 

 Zeevaartkunde bij een lustituut, te Groningen voor die Wetenychappen op-erigt , 

 daarna dien van Praeceptor aan de Lalijnsche Scholen te dezer Stede, met roem' 

 bekleed , cn door onderscheidene uitgegeven Schriften zieh günstig liad bekend 

 gemaakt. Met den vermelden Leerstoel werd in 1819 verbonden het Hoogleeraar - 

 ambt in de Vaderlandsche Geschiedenis , welke reeds door PETRUS burman den 

 jongere, in 1767 tot Hoogleeraar in dezelve benoemd, voor een talrijk gehoor 

 uit alle standen met groote toejiiiching in afzonderlijke lessen vooTged ragen , eii 

 van 1771 door herh. tollius, burman's opvolger, met geen' minderen lof, 

 ook in Nederduitsche voorlezingen , behandeld was. Door het vertrek van tol- 

 iius, in 1784 tot Onderwijzer van onzen Koning geroepen , kwam dit vak op 

 WYTTENBACH, en bleef ook vervolgens met het Hooglaeraarambt in de algemeene 

 Geschiedenis, Uriek^^bo eu Li.tijnsche Letleren en Welsprekendheid vereeni^d • 

 tot dat het in 1807 aan herman bosscha, te gelijk als Hoogleeraar in de m^d- 

 deleeuwsche en nieuwe Geschiedenis aangesteld, werd opgedragcn : na wiens 

 overlijden in 1819 het op van cappelle overging. — Alhoewel Wis- en Natuiir- 

 kunde, gelukkig vereenigd met de Studie der Ouden, den scherpzinnigen en be- 

 schaafden VAN CAPPELLE vroeger meest hadden aangetrokken , bleek hij echter 

 »iet minder berekend te zijn voor de nieuwe vakken van onderwijs , welke hii 

 aanvaard had. Inzonderheid beoefende hij met ongemeenea ijver en het beste 

 gevolg de Vaderlandsche Geschiedenis, waarvan hij ook duistere gedeelten voor- 

 ireilelijk ophelderde :. terwijl hij door zijne vroeger in het Ücht versch-nen en 



^ ' I.- 



