OP ZIJNE GODSDIENSTIGE REbS. 35 



lieldea riep. Voor het alzoo opengevallen Hoogleeraarambt was töea het oog ge- 

 Tegtigd op VAN ROSSEM. Om redenen echter, welke deszelfs hart tot eere stiek- 

 t«n, sloeg deze de hem gedane aanbieding af. Dus werd den aden April 18:3, 

 in keinwardt's plaats, hene. car. van der boon mesch benoemd ; doch 

 van Wiens uitgebreide kundigheden onze School nog geene acht jaren de vruchtea 

 plukken mögt. Openlijk aanvaardde hij zijnen post den 2l5sten October des ge- 

 noemden jaars , en stierf reeds den igden Junij i33i. Zie deszelfs körte Le- 

 vensschets in den Letterbode, i832, No. 18, overgenomen uit de aanspraak vaa 

 4en Hoogleeraar M. siegenbeek., als Voorzitter van de Maatschappij der Neder- 

 landsche Letterkunde te Leiden, ter openiog der Algemeene Vergadering vaa 

 l83i , uitgesproken. — De drie anderen, door mij bedoeld , de Hoogleerarea 

 BOSSCHA , THYSSEN en LANDT , zijn in eene vorige aanteekening reeds vermeid 

 geworden. 



Bladz. 9, reg. 5 , van onder , verv. O nthraJc dan na VAN leEUWEN's dood , enz. — 

 Van leeuwen stierf den iiden Mei 1721, en eerst den loden Julij i^5i werd 

 PETRUS CüRTENius tot deszelfs opvolger benoemd. Do reden, waarom, na vaw 

 tEEUWEN's overlijden, de Godgeleerde Leerstoel open bleef, lag in het diepe 

 verval, waarin toen — gelijk zulks mijne Rede, bladz. 16, voordraagt — onze 

 School was geraakt. Reeds in 1679 werd besloten, om het getal der Hoogleera- 

 ren op drie te laten uitsterven. Zie Wagenaar, Amsterdam enz, ^ Siuk II, 

 bladz. 572. Dit besluit — vreemd genoeg — in een' tijd genomen , dat twee 

 ijverige voorstanders en beoefenaars der Wetenschappen , JOHANNES hudde en 

 NIKOLaas witsen, in de Regering waren , kwam echter, welligt door beider 

 toenemenden invloed, niet ten uitvoer. Integendeel werd in i636 de nieuwe 

 Leerstoel der Godgeleerdheid , bijna gelijkiijdig met dien der Oostersche Lette- 

 ren, opgerigt (zie bladz. 8); en omstreeks den tiJd , dat de geleerde en wel- 

 sprekende PETRUS PRANCIUS , in 1674 hier beroepen , het Hoogleeraarschap te 

 Leiden, in 1692 hcm aaugcboaon , weigerde, waren er in allerlei vakken niet 

 minder dan acht of negen Hoogleeraren aan onze School. (Zie d'oeville , 

 Oratio, pag. 37.) Doch legen het einde der zeventiende eeuw hegoa haar ach- 

 teruitgang. Bijzonder scheen de dood van francius , welke Jen igden Augustus 

 170'i voorviel , terwijl weinige maanden vroeger hudde gestorven was, de 

 voorbode barer naderende sloping. In 1717 overleed 00k vtitsen. Aan de ver- 

 ▼dling der opengevallen en openvallende Hoogleeraarsplaatsen werd niet ge- 

 dacht; en toen eindelijk onze School, een paar jaren voor haar eerste Eeuwfeest, 

 den Oosterling SüRENHUIS verloor , was zij zoo goed als te niet gegaan. Maar 

 gelijli onder hare Siichters vooral de Schepen härmen gysbertz. van de poli. 



£ 3 moct 



