OP ZIJNE GODSDIENSTIGE REDE. 39 



alTiIer, äen gene, aan wiens geslacht onze School haar eerste en tweede tevea 

 verschuldigd was, en op wien de liefde zijner voorvaders tot dezelve, als iets aan«. 

 geborens, geheel is overgegaan ; in den andere, hem, die eerst als kweekeling^ 

 vervolgens , aan kbmper opgevolgd , veertien jaren lang als Hoogleeraar haar sie- 

 raad was, en in zijn' tegenwoordigen hoogen staatspost haar nog in het harte 

 draagti in den laatste eindelijk, den ervaren' Regtsgeleerde , van wiens drie wak« 

 kere , met roem bekende zonen , die aan onze School hunne vorming ontringen , 

 de een de plaats zijns leermeesters en voorgangers VAN Reenen thans aan dezelve 

 waardiglijk vervult. — Het kan niet anders dan aangenaam wezen, de zorg voor 

 onze Stichting aan een drietal mannen te zien toevertrouwd , dat öp deeelve zoo 

 bijzondere betrekking heeft, gelijk vrederkeerig die Stichting aan heU«lTf ai«h tes 

 hoogste moet verpligt achten» 



NA- 



