?. \ :t u'-3. t V. 



I!x eonim nnmero homimim , qiu auspicii causa in hunc locum escendant, 

 nemo facile diversis animi, laeti quidem gratique, sed anxii simul et so!- 

 liciti motihus , me vchcmenlius adfectus csse potest. Quod quam vere dictum 

 slt, neque oratorum more , adfectata c[uadam ct simulata modestia, ipsi 

 judicetis , A. A. H. H. 



Quo enim tempore inexspcctatum dilcctissimi Regis decretum de me phi- 

 losophiae theoreticae Profcssore, in hac antiqua ac celeberrmia musaram 

 sede constituendo , hoc igitur decretimi qumia priuuun, per Ephemerides pu- 

 blicas, ad mihi notitiam venissetj admir-ationis sensu, laetitiae et grati animi 

 me percussum fuisse , non diffiteor. Fehcitatem meam ipse admiratus sum , 

 lanquam ^hominis fortmiati, quo nullus profccto mclius scire potest, quam 

 parum in pliilosophia praestitcrim , ut summis hujus mmieris honoribus non 

 inchgnus judicer. 



Maxima subinde, quae homini erudito jucunda accidere possunt, mihi 

 praetcr opinionem ex eo acciderunt , quod Amplissimi hujus Academiae Cu- 

 ratores , singulari benivolentia me honorarent ct Rcgis optimi beneficio, 

 nunquam gi-ato animo ncai coiendo , in hanc aitissimam honoris chgnitatisque 

 sedcm adscenderem. 



Verum, quo sublimius cst hoc honoris fastigium ; quo praestantior , quem 

 adscendi, suggcstus, tot tantisque nominibus illustris ; eo majori timore et 

 sollicitudine , ab hoc loco, cujus ex altitudine, vci;tiginem propemodum ad- 

 ferente , auxius circumspicio , me totum perterritum sentio. Ob oculos ver- 

 santur immortalium mancs viroram , in quorum ipsis stamus vcstigiis , quo- 

 rumque e scriptis , ut e fonte perenni , pj-ofluit et ad ultimam posteritatem 

 profluet, vera cujusvis ingenii doctrinaeque sapientia. 



A 3 , Di- 



