O R A T I O. " ff 



ria redundant, is fructus sit unus omnium longe praeclarisiimus , ut eain 

 audiamus tamquam vitae magistram , nescio sane , qui melius inde ad veram 

 felicitatem proficere possimus, quam Deura, ubi fieri liceat , altente vere« 

 cundeque intuentes. Jam fingi aliquid cogitarique possit , quod historicum 

 magis deceat, quam et Deum intueri, hujus vestigia sequi, et aliis minus ia- 

 terdum cogitanlibus indicare? 



Multa sunt, nec diffiteor, plana et aperta; in quibus explicandis non indi- 

 gemus multo interpretis acumine. Nam ut semina vim habent innatam, 

 qua humo condita turgescant, viriditalem ostendant , occulte crescant , ac 

 fructus aliquando proferant , quod fieri nempe quotannis videmus ; ita usu 

 multorum saeculorum edocti cognovimus, eam esse virtutum potestatem, ut 

 bene cultae, suam quaeque felicitatis partem nutriat ac procreet. 



Obsint tempora, ut coeli tempestas interdura seminibus, tuta fuit semper. 

 que erit virtutis merces. Atque ut medici ex attenca bumani corporis con. 

 templatione, et praeteriti temporis experientia, docuerunt in&nitos valetudini 

 inimicos esse morbos , quorum alii ex contagione quadam , alii ipsa hominum 

 culpa oriantur , tabemque secum et mortem ferant , ita ex perpetuo eodem- 

 que rerum humanarum cursu efficimus, omnibus adhuc popalis contemtum 

 justitiae et religionis masimas calamitates et interitum attulisse. 



Et cui obscurum est, cur Deus hanc necessitalem constituerit, qui cogi» 

 tet , humanum genus ad justitiam esse natura, et semper tristibus exemplis 

 admonitum , tandem aliquando ad beatissimam aetatem esse ducendum, tes- 

 tem illam aeternae pacis et unius, sed divini imperii, futuram? 



Simplex fortasse et nimis antiquorum hominura a nonnuUis habear, si mi« 

 sereri me dicam Sulpicii, qui Ciceronem, comraemoratis Aeginae, Megarae, 

 et Corinthi ruderibus in niorte TuUiae consoLbatur , et patrem i;idignari ve- 

 tabat, si puella moreretur , quum tot oppidqrum projecla cadavera jacerentl 

 Non melius ille , quam Pausanias, qui deploratis Babylonis, Ninives, Theba- 

 rum et Amphipoleos ruderibus, nihil se tamen rairari testabatur, qui sciret, 

 Deum semper aliquid novare , et Forlunam pro arbitrio suo et impotentia 

 omuia miicere. 



Nunquam fuit, nec erit, tam lemeraria et subita regni alicujus eversio, 

 non magis quam Aetna ruptis caminis flammam exspirat, quolies Encelado 

 aut Typhoeo fessum latus a deslra ad sinistram convertere libuerit. 



Ut 



