il E D E V O E R l l?l G. 7 W .^■"' 19. 



OvertoUig , ja weimg kiesch zoude het zijn, dezelve U te wlllen aanbeveten. — 



Ontvang veelee? mijne erkentenis;, voor de menigvuldige blijken van Uwe gene- 



genheid, die ik ueeds mogt ontvangen, en die mij het bedroevend afscheid van 



tnijnevrienden en belrekkingen zoo zeer hebben verzacht. — Ja, het ontbrak mij 



Tiiet aan vrienden , die mij gaarne in hun midden hadden gehouden, enhetwasal- 



leende liefde tot de wetenschap, die mij van hen verwijderde. Ik gevoele, hoe 



onvoegzaam het z,ou wezen zoo ik hierover wilde uitweiden : ik was dit alleen der 



vriendschap schuJdig, en Gij, M, Heeren, en wie verder in mijne komst alhier 



eenig belang mogt stellen, Gij hebt ook geenen oridankbaren begeerd. — Dat 



Uwe veelvuldige pogingen tot verderen bloei van deze Iloogeschool met den ze» 



gen des Allerhoogsten mogen bekroond worden. 



Beroemde, Hooggeleerde Mannen! die ik ihans mijne Ambtgenooten mns» 

 noemeu, met schroom, ja met schroom wende ik mij tot U: — niets kan 

 mij ooit aangenamer, niets streelender zijn, dan in uwen kiing te worden toe- 

 gelaten; maar ik gevoele hoe ik in geleerdheid, in ware wijsheid bij U zal ach- 

 terstaan: dao terwijl ik andereu leere, zal ik gaarne Uwe lesssn ontvangen, ter- 

 wijl ik in Uwen broederkring , zoo minzaam als opbeurend worde aangenomen, 

 zal ik U gaarne als mijne oudere broeders eere. — • Uwe hulp zal ik dikwijls 

 verlangen , Uwe teregtwijziug zal ik dankbaar aannemen. — Door Uwe hiilp, 

 door Uwe medewerking, zal deze leerstoel, die ik nog nieuw mag noemen, aan 

 zijne bestemming kunnen beantwoorden. — Verleent mij Uwe vriendschap, en 

 geniet op alle Uwe gewigtige werkzaamheden den besten zegen. 



Wat kan mij genoeglijker zijn, dan U, achtenswaardige Tijdeman, oudste 

 vriend mijner jeugd , alhier te mogen ontmoeten : — raet genoegen heriuner 

 ik mij, boe ik in mijne kindsche Letteroefening in onze Vaderstad reeds met U- 

 we hulp werd bijgestaan. — Mogten onze wederzijdsche betrekkingen ons 

 eenigen tijd van elkander hebben verwijderd gehouden, Uwe vriendschap was 

 daardoor niet verkoeld ; — de voetstappen van Uwen achtenswaardigen Vader 

 druldiende , hebt gij reeds veel voor de wetenschappen gedaan. — De goede 

 God rekke Uw leven nog eea aantal van jaren ter bevordering derzelven. 



Gij , edele Jongelingen! sieraad der Leijdsche Hoogeschool. — Is de Landiiuis- 



C 3 houd- 



