i 



Nsiuoties ego vitae anteactae cursum mecum ipse considero , mullis variisque 

 fortunae casibus agitatum , mullis adversis prosperisque rebus insigaem , to- 

 ties in ista opinione acquiescendum esse sentio, nullum mihi diem umquam 

 illuxisse feliciorem , quam quo primum, non sine Numine, ab Augustissimo 

 Eege Franequeram evocatus, ad literas Orientales docendas, augendas , am. 

 plificandas, oranem industriam diligentiamque traduxi. Kara quo melius ego 

 ipse in dies illius disciplinae roaguitudinem intelligere , ejusdemque praecla- 

 ram, nostra praesertim aetate, conditionem mente complecli possum et intne« 

 ri, eo frequentius admirari soleo Dei Opt. Max. benevolentiara erga me pla- 

 ne singularem, qui mihi, nihil tale speranti, in ejusmodi studiis vitam exi- 

 gendam esse decrevit, quibus nihil ad multarum rerum, et novarum et uti. 

 lissimarum, notitiam consequendam fructuosius, nihil ad laudem et gloriam 

 adipiscendam uberius excogitari possit. Quodsi jam pridem in istius beatis. 

 simae sortis conteraplatione mens mea defixa et occupata fuit , quo tandem 

 voluptatis sensu, in inlimis praecordiis conceptae, me hoc quidem tempore 

 perfundi et commoveri arbitramini A. A. H. H. , quo in ipsa quasi arce lite. 

 rarum Orientalium me firmo gradu positum et collocatum, atque eo denique 

 munere auctum et ornatum esse video, ullra quod in hac vita fluxa et ter- 

 restri homini literato nihil est, quod sibi optandum et expetendum putet.? 

 Nonne haec , quae memoravimus , tot et tanta sunt, ut vel indiserto facun* 

 diam conciliatura esse videantur ? Nonne par est , ut pectos ex ipsa feiicita- 

 tis conscientia inter loquendum incalescat, ut es benignitalis erga me divinae 



A 3 mag* 



