RESPONSIO AD QUAESTIONEM LITERARIAM. 17 



nifmerum librorum , ut locus in Bnichio deficeret. Constat ex testiraoniis Tertulliani , 

 Ammiani Marcellini et Joh. Chrysostomi, illam ante Caesarem extitisse. Ex inopia quo« 

 que eruditorum , de qua refert Vitruvius , Praef. ad Lib. VII. agens de judicibus in cer- 

 taminibus literariis , deduci possit haec accidisse co tempore , quo Physcon iramani cru- 

 delitate Alexandriam vexabat (42). „ His ita institutis (inquit), cum ludi adessent 

 judices literati, qui ea probarent, erant legendi. Rex cum jam ex civitate sex lectos 

 habuisset, nec tam cito septimum idoneum inveniret, retulit ad eos , qui supra Bi- 

 bliothecam fuerant ; et quaesiit si quera novissent ad id expeditum. Tunc ei dixerunt 

 esse quemdara Aristophanem , qui summo studio summaque diligentia quotidie omnes 

 libros ex ordine perlegeret. Itaque in conventu ludorum , cum secretae sedes judicibus 

 essent distributae, cum ceteris Aristophanes citatus, quemadmodum fuerat locus ei de- 

 signatus , sedit. Primo Poetarum ordine ad certationem inducto , cum recitarentur 

 scripta, populus cunctus significando monebat judices quod probaret. Itaque cum ab 

 singulis sententiae sunt rogatae, sex una dixerunt, et quem maxirae animadverterent 

 inultitudini placuisse, ei primum premium , insequenti secundum tribuerunt. Aristo- 

 phanes vero, cum ab eo sententia rogaretur, eum prinium pronunciari jussit, qui mi- 

 nimc populo placuisset. Cum autem Rex et universi vehementer indignarentur , sur- 

 rexit , et rogando impetravit , ut paterentur se dicere ; itaque , silentio facto , docuil 

 unum ex his verum esse poetam, caeteros aliena recitasse. Oportere autem judicantes 

 non furta sed scripta probare. Admirante populo et rege dubitante, fretus memoria , 

 «ertis armariis infinita volumina eduxit et ea cum recitatis conferendo coegit ipsos fu- 

 ratos de se confiteri. Itaque Rex jussit cum his agi furti, condemnatosque cum igno- 

 minia dimisit. Aristophanem vero amplissimis muneribus ornavit et supra Bibliothe- 

 cam constituit." 



Post tantae eruditionis documentum Aristophani munus Praefecti Bibliothecae delatum 

 est , cum recte Ptolemaeus judicaret , neminem ad hoc officium adeo esse aptum , quam 

 qui omnes totius Bibliothecae libros perlegisset. Dum Aristophanes Bibliothecae prae« 

 fuit, quotidie locupletata est, et Physcon eodem studio quo majores, hoc sibi propo- 

 suisse videtur, ut damnum, quod initio regni eruditis atque literis intulerat, repara- 

 ret. Sed quum post illius mortem intemis dissidiis et bellis turbaretur Aegyptus , ei 



La- 



^ C 42 ) Hunc qnoque fuisse Ptolemaeiim recte censuerunt nonnulli recentiores qui , indign» 

 «emulacione ductus, papyri exportationem prohibuit ; sed, uti vulgo usu venit, illiberalem 

 illam prohibitionem infaustus eventus consecutus est. Pergami enim charcae Pergamenae con- 

 fectionem invenerunt : quo factum est , ut brevi Bibliotheca Regum Attalicorum incredibijiter 

 aucta sit. Cf. Plinius, Hist. Nat. XIII. c. 21. 



