3d GERARDIDEDEL 



Postea Assemanus, Gibbonus (4) Reinhardus, Sancto-Crucius, Sacyus, Langlesius, 

 alii , plura de isto Abulfaragii loco disputaverunt ; sed ipse quoque locum , pro viribus 

 meis, perscrutabor, et critice quaerens, quid deillo existimandum sit , huic quoque parti 

 quaestionis propositae satisfacere conabor. 



Primo igitur grave argumentum inde petitur, quod Abulfaragius Christianus fuerit, 

 et propterea suspecta sit ejus fides historica, quippe qui ea retulit, quae aetarno Mi- 

 homedanis opprobrio essent futura; praesertim cum de illis taceant Eutychius et El- 

 macinus, ambo auctores Arabes fide dignissimi, et ambo Christiani. Imprirais Eutychii 

 silentium plurimum semper valuit, propterea quoJ non solum Alexandriae tribus sao« 

 culis cum dimidio ante Abulfaragium vivebat , et ejus fides historica magni aestimatur, 

 sed quod ipse de epistola, quam Amrus ad Omarum misit, copiose agit. Sed quaravis 

 fidem Eutychio habitam oppugnare nolim, observatione tamen dignum mihi videtur, 

 Eutychiuin historiam obsessionis Serapei illiusque eversionem per Patriarchum Theophi- 

 lum plane omittere ( 5 ) quae omissio illum aut negligentiae aut fraudis crimine convin* 

 cit. Scd quod hoc loco scribit de literis quas ad Omarum dedit Amrus , ita cum nar- 

 ratione Abulfaragii Elmacinique consentit, ut illius silentium gravissiraura sit. Quodsi 

 illi scriptores nihil de Bibliothecae combustione habeant, alii sunt, quorum magna est 

 auctoritas in Oricntalium historia; alter Abdollathifus , Medicus Arabs , qui sexcen» 

 tesimo fere post Hidjriim anno vixit, et plurima de Aegypto tradidit; alter Tald6d« 

 diu al Makrizius, qui obiit anno Hidjrae 845, et auctor fuit praeclarae descriptionis Ae- 

 gypti, quara summis laudibus •effert Langlesius, sed quae nondum in lucem edita est. 

 Arabo iisdem fere verbis tradunt, uti ait celeberrimus Langlesius (6) „ eodem fere 



(4) Nimis acerbum uobis videtur judicium Sancto-Crucii de Gibbone, Magaz. Encycl. T. V. „ II 

 tranche la questioii pliu6t que de la resoiidre; II y repand de r^rudition , sans nianmoioi 

 approfondir la matiere." Pace viri celeberrirai dixerim, Gibbonus mihi videtur talem repre. 

 hensionem non mereri. Qiiicumque locum in 51 capite historiae Rom. Imp. legerit, hoc salteni 

 sibi persuasum habebit , Gibboiium non ex tripode quaestionem solvere , sed breviter argumenta 

 quoque adferre , quibus suam opinionem confirmet. Quod breviter ilkid fecerit, neque longam 

 dissertationem de Bibliotheca Alexandrina operi suo inseruerit, propterea iilum laudanduin , non 

 vituperandum esse putem. Quomodo enim perfecci historici officium tueri, quomodo historiae 

 amoenititem et harmoninm servare potuisset , si de quacumque controversa quaestione , fusan 

 dispiitationem conscripsisset? 



Cs) Nihil enim habec , nisi haec : „ Theophilus autera , ubi Alexandriam pervenit , idola qnoc 

 quot in ea fuerunt , confregit. Eutych. Annal. Tom. I. p. 527. 



(d) Notes et eclaircisscmens sur le voyage de Norden. T. III. pag, 173 sq. Abdollathifi 

 v2rba,quaerespexit Lan^lesius, haecsunt: -istci] «ij, ^ tJjV^l V J>» ^} <^}j) 

 lUs^ isjAcillj hyj^ e.Jli' L^l l^U. _« j^ltoj ,^-Xe l<-aoj fi^ V^ i^s^U» Ijl^f 



i 



L 



