RESPONSUM AD QUAESTIONEM PHILOSOPHICO-THEORETICAM. n 



tulisse videtur, Sed palam est, eum non tam res mutasse, qiiam verb.i usitata dese- 

 ruisse. quae enim alia erat Zenonis doctrina , nisi ea vera liabenda esse visa , quae 

 sauae menti naturaliter et sponte sua probentur ? Hinc alii ex WVX sclioM rectae ra- 

 tioni veri tribuebant iudicium. Non caussa igitur fuit Clirysippo , cur in liac discipli- 

 nae parte et ab ipso zenone, et a superioribus dissideret. Cuicuimodi sit, hic quidem 

 ClKysippus tria dixit esse rerum iudicia , senstim , scientiam , et anticipationem, Ita 

 certe Suidas in voce irpi\>i\pii;. Laiirtius semum et anticipaiionem tantummodo nominat. 

 Itaque vel alteruter fallitur, vel Laertius ex Suidft est emendandus: cui posteriori con- 

 iecturae illud favere videtur, quod Suidas in omnibus , quae de anticipationibus refert, 

 iisdem plane cum Laertio verbis utatur, ut ex hoc ille hausisse videatur. Sed conie- 

 ctura est. 



Haec autem anticipatio a Chrysippo definitur Naturalis notitia rerum univcrsalium. 

 Cuius definitionis neminem meliorem putem interpretem , quam Plutarchum , vel quis- 

 quis auctor sit librorum , sive integrorum , sive contractorum , de philosophorum pla- 

 citis. Hic libro quarto (i) ita ait: „ Stoici dicunt, quando in lucem prognatus est 

 homo , habet principem parrem anirai , veUiti chartae, actuosus ad inscribendum in 

 el. Primum inscriptionis modum esse a sensibus: ubi enim sensibus aliquid percepi-; 

 mus, ut album, eo sublato, niemoriam tamen eius retiuemus: post cum multa eiusdein' 

 generis concurrerint formae, experieatiam adcpti dicimur. Haec enim definitur, mul- 

 titudo eiusdem gencris notionum. lam notionum quae naturales s.Vint , eo , quo 

 dictum est , modo fiunt , nulldque artis industria : aliae doctrini porro" riostra accii- 

 lationeque parantur. Hac tantum mtitiae dicuntur ; istae etiam [anticipationes , sive 

 praenotioiies. Ratio praeterea, a qui rationis dicimur compotes, istis anticipatis no- 

 tionibus dicitur absolvi primo septenario." Haec auctor, interprete summo Wytten- 

 bachio , quo q.uis melior ? Pseudo-Plutarcham licet Meinersio eum nojninare: hac sal» 

 tem in re eius auctoritatem , propter Chrysippi verborum consensum,, negare non lir 

 cet. Quo autem minus dubites, en anticipationum dcfinitionem , quae invenitur in 

 libro adversus Stoicos de communibus notitiis , qui omnium consensu vere est Plu- 

 tarchi. Ibi (2} dicitur, eas a Stoicig definiri, reconditas aliquas intelligentias , memar 

 rias constantes quasdam , et habitus similes impressiones. Quam accurate etiam haec de- 

 finitio conveniat cura definitione Epicuri, quam notavit Laertius, quivis videt. Eaedem 

 praenotiones quia naturalcs hominibus, sive quemadmodum Cicero (3) dixit, naturas 

 •sunt iudicia, et propterea horainibus communes, a Stoicis saepius quoque appellantur 

 eammunes notitiae, eommunes anticipationes , xaivix) hiisixi, icoivix) vfoKii^eii (4)» Seneca 



ver- 



(OC. II. (b)C.47. (3) de N. D. I. 2, c. 2. 



(<.) Ita apud Plutarchum adv, Stoicos de comiii. nodtiis , q^avis fere pagiai. 



B % 



