11 



TACONIS ROORDA 



vertit praesumtionem ommum hominum ; „ miiltum" inquit „ dare solemus pracsumtioni 

 omniiuTi liominum : apucl nos veritatis argumentum , aliquid omnibus vidcri." 



At bic disscntientem nobis liabemus Lipsium , recentioris aevi Stoicum , qui Manudiictio. 

 nis , quam vocat , ad philosophiam Stoicam ( i ) libro secundo, et Pliysiologiac Stoicae li- 

 bro tcrtio (2), has notitias anticipationesque nobis aequales dicit a Stoicis haberi , Pla- 

 tonis ideas cum magistrorum notitiis confundens. In primis nititur auctoritate Ciccronis, 

 qui in Topicis (3) „ Notionem appello" inquit „ quam Graeci tum hmxv ., tum jt/jija-^- 

 •^iv dicunt. Ea est insira et ante percepta cuiusque formac cogoitio , cnodationis indigcns." 

 Additque Lipsius „ Vides insitam? vides ciwdationis indigoitemV — Video , Lipsi ; vi- 

 deo criara antcferccptam: qviod quare in antcpraccepiam mutare vclis , non vidco, Video 

 quoque , Ciceronem paullo ante ( 4 ) eamdera rem dcfinire „ conformationera quamdajn 

 insigiiitam , et imprcssam intelligentiam , sacpe in argumenrando definitione explican- 

 datn." ubi cum insignitam et impressam appcllat , miUi vel invlto obversatur illa 

 rerum externarum in animo impressio , qnam ru-rm.v Graeci dicunt. Scio praetcrea Ci- 

 ceronem insitam cogtiitionem appellasse id, quod Stoici et Epicurei dTroKeinivitv , vel hxvo- 

 Kei(4,evt]v vomiv nominare fuerant soliti. Uteris porro Ciceronis testimonio in primo de 

 Legibus (5), loco satis obscuro , ct dubiae Icctionis: sed lcgere perge , ut videas, has 

 inchoatas intelligentias a TuIIio dici in animo imprimi (6). Sed nolo esse verbosior, 

 quoniam contrarium eius , quod dixit Lipsius , ex iis , quae dicta sunt supra , tam clare 

 appareat, ut nnlld confutatione digna videatur haec eius opinio. 



Et tamen a Lipsio se induci pa?siis est Leibnitzius, qui contra Lockiura (7) sen- 

 tentiam Aristotelis, Nthil esse in intclkcti/ , quod non prius fuerit in sensu , defenden- 

 tem disputans , Stoicos communes nouones et 5r/jeA,i<Y«? appellasse dicit principia plu- 

 rium notionura et doctrinarum , quas res externae non suppeditant , sed excitant solum , 

 iibi visae sunt , assumtiones fundaraentales , vel id , quod ante ponitur ab omnibus esse' 

 concessura ( 8 ) ; ut eos raire Leibnitzio hac in re dixeris consentire. Verum enimvera 

 cura doctissimus Baro , quo sententiam suam stabiliat, non afFerat quicquam , et uii di- 

 ximus , Lipsium videatur sequutus ; quod nos moveat , nihil esse videtur. 



Si iara ea', quae seciindum Epicureos et Stoicos de anticipatione hactenus sunt 

 pcsita ,; inter se comparamus , utrorumque de hac re doctrinam tara sibi iiivi» 



ceoi 



(i) Diss. II, c. I. (2) C. 8. (3) C. ;. C4) C. 5. 



(•5) C. 9. (6) Vid, c. 10. (7) Essay 011 human underst. I. i , c. 1 — 3. 



(. 8 ) Les Stoiciens appellaienc ces principes notioiis commuiies , prolepses , c'est ^ dire, ries as- 

 sunnions foiidamentales, ou ce qn'on prcnd pour accordi; par avance. — Nouveaux essais sur Pen- 

 tetnieinait ,'nwiain , nou longe ab iaitio. 



•i\ 



