1(5 C. C. B. S U R I N G A R. 



Qiiaiiivis de naturae ilhl facultate, quac in partium soluta unitate rcstituendil versa- 

 tur, arguta cum brevitate dicentcm audivcrimus Hippocratem, eujus seutcntias ut Dei 

 vocem habendas jam pronunciavit Galenus ( 33 ) : paucis illis tamen abunde contenti 

 sunius , ut pote cogitantes , venerandum scnem doctrinam suam sibi soli debuisse , ab 

 aliis niliil mutuatum essc, alios vero omnes ab ipso multa desumsisse. Praeter hanc 

 aiitem rationem plures sunt, quae facile explicant , cur pro parte tantum hanc naturae 

 facultatera cognoverit Ilippocrates : haec enim facultas non, ut reliqua salutaria naturae 

 molimina, solil observatione ad acgrotorum lectos perspici potest; sed huc, praeter alia 

 requiruntur et anatomica cadaverum sectio ct inprimis physiologica corporis humani 

 cognitio. Jam vero quod, praeter illam , hdc quoque destitutus fuerit Hippocrates , 

 raanifeste plura probare possunt effata. Quis autem ab Hippocrate ossium calli v. c. 

 desiderabit descriptionem , qui ejus de ossium generatione legit sententiam (34) aut, 

 anatomicum cadaverum examcn ab eo fieri non potuisse, perpendit? 



Atque sic quidem Hippocratis de nostro argumento sententiae justam nos dare spe- 

 ramus epicrisin , si dicamus , Hippocrati naturae humanae in statu morboso conamina 

 acquc bene , ac nobis cognita fuisse, morborum coctiones atque crises eum fortasse 

 melius et accuratius perspexisse quam rccentiores ; illam autem naturae virtutera medi- 

 catricem , de quii nunc agimus , ncc satis intellexisse , nec satis intelligere potuisse 

 Hippocratem. „ Quodsi quis (igitur) unus alterve (ut justissimo hoc Galeni (35) 

 „ de Hippocrate judicio utamur) dicat , parum se id opus mirari, his opportunissime 

 „ respondeatur illud poetae „ Hos unum alterumve permitte tabescere ( 36 )." " 



§. 2. Cdsus. 



Inter cos , qni medicinam Hippocraticam serioribus temporibus tradere et commen- 

 dare studucrunt, primum locum jure tuetur Aurelius Cornelius Celsus , quem, prop- 

 ter singularem et succinctam cum elegantia doctrinam, nec ventura silebunt saecula, 

 nec ignota rapiet sub nube vetustas. 



„ In nullo quidem morbo plus fortuna sibi vindicare quam ars, ars , quam natura , 

 „ potest: ut pote cum repugnante natura nihil medicina proficiat (i)." En elegans 

 dictum, non minus Hippocratis quam ipsius naturae discipulo dignum. Audiamus iia- 



que 



(33) Vid. Libro I. de Usn Parthim cap. IX. Chart, Tom. IV. p. ap'-. 



(34) Vid. Hippocrates in libro de Carnibus. Foes. Sect. Ilf. pag. 249. ec de Natura Pueri ibid. 

 pag. 238 et 340. Conf. Albiinis in Annot. Academ. lib, VII. Cap. VI. pag. 46 seq. 



(35) Vid. Method. Medendi Lib. VL Cap, V. Chart. Tom, X. pag. 144. 

 ( 36 ) 'To(? V %a. (J)5.,tf««g |„a xai Juo. 



C I ) Vid, A. Cornelii Celsi de Medicina, Lib, IH. Cap. 1, ex edit. Caroli Christiani Krause, 

 Lipsiae 1766. pag. 112. 



