COMMENTATiO ad QUAESTIONEM MEDICAM. 51 



De qu;1 sufflmi Galeni doctrind, iit Johannis Ludovici Petiti sententiam mittamus (S), 



dicentem audlamus GorteriuTi (9). „ Miror sane Galenum, virum longo usu practico 



„ exercitatum , hanc sentcntiam" ( os dissectum sc. neque augeri neque coalescere ) 



„ adstipulari, contendentem partes ossis fractas, postea consolidatas , vero nexu non con- 



„ crescere, sed per callum circumuatum conferruminari, dum hodierna observatio Chi- 



„ rurgica constans sit, ita conjuncta ossa vero nexu conferruminari , et quidem tam 



„ firnie, ut , si os bene consolidatum sit, co in loco firmiorem habeatnexura, quam in 



„ partibus nondum ruptis. Neque latere potest ossium iucrementum, si quaedam pars 



„ media fuerit ablata, observationes Chirurgicae multae exstant, in quibus satis nota- 



„ bilis portio ossis fuerit ablata, qui locus dein vero osse fuerit impletus. Portio 



„ quoque cranii ablata, :et locus dein priuio membranaceil substanti.l, dcin cartilan-ine:l 



„ ultimo ossea fuit impletus. Qnare non possumus diutius dabitare , quin ossa in 



,j loco tecto , modo extremitates eorum uianeant viventes , possint post nativitatcm ulte- 



,; rius increscere et consolidari". Num autem Arti aut Naturae hic ossium fractorum 



coalitus tribuendus sit , alibi explicavit Gorterus (10), propositi ibidem quaestione: 



„ An vera callum generatia invenientur medicamenta (ii)?". 



§. 3. Du Hamel 1741. Van Swieten 1.742. 



Novam de ossium formatione sententiara proposuit Dactr du Hamelius (12), quam au- 

 tem mittere debemus, ut de callo ossium eundem audire possimus disputantera Virum Cla- 

 rissimum. Ossium formationem nempe penosteo tribuens ( 13), Vir Clarissimus eandem 

 etiam sententiam ad exostoses et ossium callum transtulit, illas nimirum periostei indura* 

 tiones esse, hunc vero ex periosteo, fracti ossis jacturam repleute, originem suam habc- 

 re statuens. 



Ad hanc de callo ossium sententiam duxerunf du • Hamelium ■ analogia illa, quam 

 arbores et ossa intercedere credidit, atque mutationes ipsae, quas in arborum fracta- 

 rum coalitu observaverat. Hinc itaque factam , quod ad callum ossium in animalibus, 

 conjecturam varia secuta sunt experimenta, quibus non tantum verisimilem, scd etiam 



' jjui aoa , Jss .531 cer- 



(8) Vid. J. Louis Peti: Traite des Maladies des os. Tom. II, Chap. I. pag.so. seq. a Paris 

 1735 Sto, 



(9) Vid. Med, Hipp. I. c. pag. 710. 



Clo) Vid. J. de Gorcer Bledic. Conip. Francof. et Lips. 1749. Part. II. pag. 49. 



( II ) Vid. Mod. Comp. 1, c. pag.50. 



(la) Vid. Historie de rAcademie Royale des Sciences , anii. 1739, 1741, 1742, 1773, 1746 etc. 

 Nostrum aiuem argnmentiim inprimis spectant Tractatus duo, qni anno 1741 prodierunt,quique de 

 ossium fractorum coalitu proiixius aguut. 



(13) Hancce sententiam tradit Hallerus in Elem. Pliysiol. Tom.VIIL pag,345. seq. 



Ga 



