COMMENTATIO ad QUAESTIONEM MEDICAM. 73 



stantiae jacturd cotnitantur, sanationem explicare coeperunt Medici , dum alii, viam me« 

 diam sequendam esse putantes , continui solutiones , partim pcr labiorum coUapsum , 

 partim per novae substantiae generationem , redintegrari statuerunt, ut v. c. Hallerus 

 et Meclcelius : alii contra nullam plane regenerationem locum habere scripserunt , dum 

 alii iterum, eandem latissimo sensu assumendam esse, putarunt. 



Num substantiae regeneratio vera in vulneribus locum Iiabeat nec ne, quaestio est, 

 ad quam postea redeundum erit, quamquc satis bene solvisse videtur Meckelius, qui in 

 dijudicandis Cl. Fabre, Louis aliorumque sententiis, otium nobis abunde fecisse vide- 

 tur (4). Quod autem ad modum , quo haec fiat, attinet, vix opus est ut moneam , 

 hanc quidem subtiliter e mechanico quodam agendi modo explicasse nonnullos Medicos; 

 hos vero non satis tenuisse, quod Natura quidem artifex sit, raro autem mechanica 

 nostra artificia imitari soleat. Sic quoque novorum vasorum ortum minus recte e san- 

 guinis impetu explicasse videntur Hallerus aliique ( 5 ) , quum hancce sentcntiam refutare 

 videatur observatio, quod vasa illa plerumque non in inflammationis vigore, sed, hac 

 remittente et lympha coagulabili per secretionem natH , formari et prodire deminn soleant. 



Optime itaque vulnerum sanationem explicasse videntur illi inter recentiores , qui in 

 caruncularum originem atque in scopum , quo hae a NaturA formantur, accuratius in- 

 quisiverunt , atque inde Naturae facultatem restauratricem in partibus moUioribus ex» 

 plicarunt. 



De cssium callo varios quoque, vario tempore, disputantes audivimus auctores, de 

 quorum sententiis verbulum nunc quoque dicendum est. Patuit nempe ex traditS antea 

 variorum Physiologorum hoc de argumento doctrina, litem inprimis esse de materie , 

 quae callo forraando inserviat, atque de variis evolutionis stadiis, per quae callus 

 transeat, donec ad perfectionis suae fastigium pervenerit. 



Quod ad materiem attinet, hanc vel in periosteo vel in succo quodam, fracta ex- 

 trema glutinante , et in callum abeunte , quaesiverunt auctores. Post propositam nimirum 

 du Hamelii sententiam, non pauci fuerunt, qui tantam periosteo competere docuerunt 

 dignitatem, quod, illud ipsum in callum et osseam naturam transire, probare voluerint: 

 quam sententiam tam abunde examini et epicrisi penitiori , praeter alios , submiserunt 

 Hallerus (6) atque Albinus (7), ut nuim amplius refutatione indigere videatur. 



Quod 



(4^ Vid. Handbncli der Pathol. Anat. Ilten Bandes ate Abtheil. Leipz. 1818. pag. 50 seqq. 



(5) Vid. V. c. H. G. Lamberts, Diss. de Viribus Nat,- derivatricibus , Lugd. Bat. 1781. pag. 37. 



(6) Vidd, Elementa Physiol. Tom. VIH. pag. 347 — 355. Oper. Minor. Aoatom. Taia. II. 

 p»g. 460 seqq. et ibid. pag. 588 — 595. 



C? ) "Vid. Annotat. Academ. Libr. VI. Cap. I. pag. 3—35. 



K 



