RESPONSIO AD QUAESTIONEM MEDICAM. 103 



hancce probare (45), et extra omnem dubitationis aleam ponere, studebant. Ab utr;\- 

 que parte Theoriis suis nimis addicti fuisse vidcntur auctores , quippe qui non semper 

 hasce Theorias ad Naturam composuerint , sed non raro novam et aliam Naturam sibi 

 condiderint ad liypotheses suas explicandas et comprobandas. Quod si probare vellem , 

 multos enumerare possem auctores, in quibus, hoc argumentum explicantibus, manifes- 

 tum monstrari posset partium studium : quum vero et vobis Viri CU. et mihi molestum 

 admodum et ingratum foret hocce , non aliquot dierum spatio absolvendum , opus » 

 conslusionem , quae inde certe sequeretur, memorare tantum liceat, quod nimirum non 

 parum verisimile, imo certimi fere sit, partium molliorum quamdam, in corpore quo- 

 que humano, locum liabere regenerationem. „ Si enim aliquid membranaceum" ( ut 

 Morgagnii (46) verbis utar) „ osseum fieri, fibrillas aliquas crasse factas magisque den» 

 „ satas ligamenta aemulari, increscentibus partibus vasa quoque excrescere atque ma- 

 „ nifestari concedamus, ullam tamen novam prorsus corporis partem , quae praesertim 

 », eleganti intimft structurd sit, gigni posse dubitemus?" 



Quaenam autem est partium harum regeneratarum indoles ? En alteram quaestionem , 

 ad quam verbulo respondere liceat, 



Si omnia, quae ex magno auctorum numero , hunc in finem perlectorum, didicisse 

 mihi videor , in nnum contraham , illa mihi maxime probabilis videtur sententia, quod 

 In laesionrbus partium molliorum simplicioribus , novam nonnunquam Natura generare 

 possit siibstantiam , quae ab illil, in cujus locum succedit, discerni nequeat, sed con- 

 tra, si omnes qualitates simul spectemtis, plane cum illi conveniat; quod autem raris- 

 sime hoc obtineat locum ; et contra regeneratae partes molliores , quod ad fabricam et 

 functiones, a statu normali plerumque recedere soleant, quamvis taraen egregie partium 

 redintegrationi inserviairt. Credimus itaque raro admodum regenerationem veram locum 

 habere, sed Naturam plerumque, per analogum quoddam corpus, partium deperditarum 

 locum restituere. 



Sed nonne Natura , quae animalibus imperfectioribus regenerationem yeram , homini 

 vero reproductionem tanium improprie dictam competere voluit, nonne, inquam , Natura 

 haec dura et severa in hominem fuisse videtur? minime gentium certe; elucet enim 

 hinc structurae et oeconomiae humanae praestantia, atque omnium ejus partium digni- 

 tas , qni non tantum animalia imperfectiora, sed et sibi analoga, longe superat homo ; 

 contenti itaque simus NaturA, non sempev Jucunde, plerumque autem ciio et ti/to , sanaote. 



Quaenam autem est ratio, quod in animalibus imperfectioribus partes regeneratae 



arais- 



f+S) Sic V. c. provocant adHiWani Observat. Chirurgic. Cenc. V. Obs. LXXVI seqq. pag.^SS. 

 et ad observationein a Fr. Hofmanno descriptam, in Diss. de Sphacelo feliciter curato, quae in»- 

 venitur in Operum omnium Tom. H. pag. 527. 



(,4lS) Vid. Morgagni ad Valsalvae Epist. 3. psg. IS^ 



t 



