RESPONSIO AD QUAESTIONEM JURIDICAM. J 



garant se nomina daturos, se arma capessuros: „ Patres militarent," dicebant, „Patre» 

 -arma caperent, ut penes eosdem pericula belli, penes quas praemia essent (6 ). " Patres 

 vero nullas artes negligere , Dictatores creare , promissa facere coeperunt , quibus plebem 

 ad imminentia bella adliortarentur ; donec tandem plebs haud semel vana spe et exspectationc 

 melioris conditionis illusa in montem sacrum secessit, se redituram negans, nisi de con- 

 ditione sua certum quid statueretur, et non amplius vanis promissis jactaretur (7). His 

 rebus perterriti, cum non amplius resistendum esse viderint, Plebeorum hominum vo- 

 luntati indulgere coacti sunt. Missi adeo sunt legati , qui Plebi concessere ut suos ha« 

 beret magistratus sacro-sanctos , qui Plebis semper qausam sustinerent , et contra Consu- 

 lum Patriciorumque dominationem defenderent. 



Itaque hic primus legitimae et provocatae seditionis fructus fuit , ut Tribunos nancisce- 

 rentur , per quos Patriciorum jam nunc potestas circumscriberetur , et postea multo plus 

 minuenda esset, 



Audiamus Ciceronem, quiidem de hoc instituto judicasse videtur : „hoc enim, inquit, 

 .primum minuit consulare jus, quod exstitit ipse, qui eo non teneretur; ista potestate 

 nata, gravitas optimatum cecidit, convaluitque jus multitudinis (8)." 



Illud jam Tribunorum institutum, quod concordiam et salutem reipublicae allaturum 

 'Credebatur, discordias, ut in rei natura erat, magis fovit et auxit. Plebei enim defensores 

 nacti , per quos , aristocratiae resistere possent , hanc potestatem iirmare , novisque in« 

 «rementis, si fieri posset, augere studuerunt. Patricii contra, qui hanc tribunitiam po- 

 testatem inviti Plebi concesserant , illam omnibus viribus minuere conati sunt. Hinc per- 

 petuae contentiones ortae sunt, quarum utrimque causa fuit , ut suam potentiam non minui 

 .paterentur (9}. Primam novarum turbarum ansam praebuit annonae caritas, quae paullo 

 post populi in urbem reditutn vim exercere coepit. Notum est quomodo in Senatu variae 

 agitatae sint sententiae de frumento , quod Senatus exaliis regionibus arcessiverat; utrum 

 jiimirum Plebi tradendum , an subducendum esset, ut itaPIebs seditiosa coerceretur et pu- 

 niretur. Posterior , cui et Coriolanus €t juniores fere omnes senatores favebant , sen- 

 tentia magno reipublicae damno praevaluit (10). Notissima est M. Coriolani historia, 

 neque hic enarranda ; illud tantum observandum videtur , utrumque ordinem hisce de anno» 

 nae caritate contentionibus usum fuisse ad praedictum consilium : Patricii ut impugnarent , 

 Plebei vero ut defenderent Tribunorum auctoritatem. Hi vero victores e pugna exierunt ; 



ef. 



(6) Cff. Livitis L. II. c. 24. 



(7) Cff. Livim II. c. 32. et Dionys. Halicarn. VI, 

 C8 ) Cff. Cic. de Legg. 1. III. c. y. 



(9) Cff. de tota illa ordinura concentione praeter Liviunt. et Dion. Halyt, Sckulze, Kampf der 

 Demokratie und Aristokraiie in Rom. 

 Cio^ Cff. Livius 1. II. e. 34. Plutarchus ia viti. 



