a6 jACOBIIIENRICIvanderHEIM 



Ceteriim praeter hanc ordinis resiitiitionem non est quod valde hacc fragmenta nos mo» 

 1'entur; quamquam enim et singularum legum restitutionem deprehendimus, multa tamen 

 occurrunt, quae niinus recte se habent, alia etiam quae ad XII Tab. non pertincre viden- 

 tur; qua de re eo diflicilior est disputatio, quia nec argumenta auctoris adjecta sunt , nec 

 loci , ilnde hae desumuntur leges. Ut exemplum afFeramus, non dubito diccre illam legem 

 minusrectese habere , quae itaest: pater, quod contra formam humani generis comerso mo- 

 rc procreatum erit, si vokt actae kgato; uti et cam : ambitus iusulae sestertius pcs estoi 

 quibus raedcla a Gothofredo adhibita est; quem vide ad h. locum. Ad ea autem frag« 

 menta, quae non ad XII Tab. fragmenta pertinent, referre vix dubitoilla: materf. viro 

 filiae loco divina humanique Juris socia esio ; et : si quis liberum nominem indcmnatum 

 morti duit parricida esto. Et haec jam sufficiant de auctore nostro : tandem vidcamus de 

 Th. Marcilio, et qualem XII Tab. operam praestiterit , exponamus. 



^. 6. Th, Marcilius. 



Theodorus Marcilius JCtus eximius, in Gelria natus, etProfessor eloquentiae Parisiis,- 

 dignus est , qui ultimus , priusquam ad Gothofredum transeamus , hic memoretur (39). Li- 

 brum vero, quo XII Tab. leges illustrare et comraentari instituit, in duas partes distribuit, 

 quanun altera Colkcta, alteravero Interpretamentum inscribitur; quae vocabula, etsi inso- 

 lita aliquantum , satis ostendunt , quid sibi in hoc libro voluerit auctor. Et prioris qui- 

 dera partis ea est ratio , ut exhibeantur fragmenta suo ordine ct suis verbis disposita ; alte- 

 rius vero partis , ut haec eadem fragmenta explicentur , et ex veterum scriptorum locis 

 probentur. 



Ut via igitur ad singula procedaraus , primum quidem monendum videtur de ordine quo 

 Iragmenta disposuit ; vel sola libri inspectio ostendit , eum hac in parte Pithoei maxirae 

 vestigia pressisse, Ipse in praef. qua gloriatur se antecedentibus in eodem campo JCtis 

 iiikil debere, ex horiun numero Pithoeum excipit , et illi plura se debere confitetur. 

 Non ita tamen Pithoei vestigia legisse dicendus est, ut ab iis deflectere non sit ausus; 

 verum quamquam eundem ordinis testem Gajum , ut videtur , secutus est , multa aliter dis« 

 posuit ; in quo vel illud.laudandum occurrit, quod leges quasdam ad Jus pub. pertinentes, 

 ut sunt : privilegia ne irroganto , de capite civis non nisiper maximum comitiatum ne ferunto , 

 aliaeque , quae apud Pithoeum locum occupant priorem , magis in finem ante leges de Jure 

 sacro disposuit.. Cetenim non magis q\jam Pithoeus de illius ordinis probatione solll- 



ci- 



(39) De Marcilio conf. Otto, in Praef. ad Thes. Jliris Vol. 111. pag. 50. et Vol. IV. pag. p. , 

 qiio volumine concinetur hujus auctoris comment.ad XII Tab. liber, quem primum edidit Ao. 

 Ifoo , et Bouchaud 1. 1. T. I.p. 222^. 



