RESPONSIO AD QUAESTIONEM JURIDICAM. 27 



citus fuisse videtur; illud enim tantum monet, Decemviros Tabularum initium fecisse ab in 

 jus vocatiom^ quod ex Cic. locis in Legibus et auctore ad Herenn. probat , cujus rei vel 

 seriem in ff. et edicto perpetuo et ordinem in Gaji libris testimonia esse docet. 



Quantopere autem liaec ordinis ratio ad genuinam accedat, vel quantopere ab illo re- 

 cedat , non est quod nunc moneamus , cum ea de re mox aptior disserendi locus dabitur. 

 Illud autem interea dicerenon veremur, ordinem a Marcilio propositum non illum fuisse, 

 quem secuti sunt Decemviri. 



Misso igitur ordine, si quaeramus, an fragmenta ipsa et omnia genuina et legitimis suis 

 verbis concepta liic proferantur, ad utrumque negando respondendum erit. 



Primum enim multa fragmenta retulit , quae non ad XII Tab. pertinere , manifeste apparet. 

 Ex eo genere sunt v. g. quae liabet Cap. XIV. hatic ego remax jiire Quiritiiim meam ess& 



ajo , eaquc mihi emta esto hac aere aeneaque libra raudusculo Ubrum ferito ; quae 



potius pertinuisse ad legum actiones a Prudentibus introductas, probat vel ipse Boethii lo- 

 cus abauctoreadpartes vocatus. Namquae ibihabet: „quaecunque igitur reslege XIITab, 

 aliter nisi per lianc solemnitatem abalienari nonpoterat : " indicant quidem mancipationis ri- 

 tum praescripsisse XII Tab. non vero formulas hujus mancipationis concepisse. De hoc er- 

 rore monet etiam Gothof. in Ep. adLectorem etc. Ex eodem fontemanasse videtur error, 

 quod Cap. 31 arbitratur actionem tutelae XIITab.introductamfuisse, neque videt illud non 

 peculiari lege fuisse constitutum , verum legeCap. seq. propositade tutore suspecto contmeru 

 Quod vero monet Cap. 36 : eum qui utero est ad hereditatem vocari , vel id probat non di- 

 serte statutum fuisse, quodinlege iF. 3.5.9 de suis etleg. hered. dicitur, illud esse ex lega 

 XII Tab. , cujus dictionis vim saepe esse constat ]ier consequentiam ex Xll Tab. illud jus 

 constitutum esse ; accedit quod ex lege alia in XII Tab. ubi monetur de filio le^itimo intra 

 decem post mariti mortem mensas cdito , facile haec deducere potuerint JCti. Eadera ratio 

 fere videtinr, cur variis capitibus ea protulerit , quae una lege statuta vel intellecta videntur, 

 sic v. c. Cap. 38. de act. heredit, et Cap. seq. de fam. ercisc. monuit, quae una lege 

 <le ercto cito comprehendi et subintelligi videntur. Ita quoque perperam diversas Capi- 

 tibus 49 et 50. de sublucatione et de conlucatione arborum memorat, item quod diversas 

 leges ponit de non necandis indemnatis et de capite ciyis nisi per maximum ne fcrunto. 



Plura denique apud Marciliuminveniuntur fragraenta, quae nullo modo ad XII Tab. per- 

 tinere constat, sic v. c. quae habet Cap. 21. de bonorum locietate inter conjuges , quae 

 nituntur loco Dion. Halic. perperam intelkcto. Dionysius enira memorat legem Nu- 

 mae, quae agit de filio, cui pater potestatem fecerit ducendi uxorem sociam sacrorum et fa- 

 miliae legitimam; non vero illam legem refert inter illas leges regias, quas suis tabulis re- 

 ceperint Decemviri. Item dicendum est de iis, quae habet Cap. 27. de pudicitia matro- 

 varum , quae partim auctoris errori tribuenda sunt , quod omnes regias in XII Tab. 

 translatas arbitratur , partim etiam , quod ab auctore male Livii locus intelligitur ; cen« 

 £et enim auctor omncs fcrc leges regias in XII Tab. migrasse , et quidem in primas Tabu* 



D a las 



