RESPONSIO AD QUAESTIONEM JURIDICAM. 39 



Fragmenta restimerit Gothofredus. Qiiod ad primam recte eam sic profert : siinjus 

 yocAT , qtiEat, i. e. vocat atque eat , cujus legis priuiae parti multi, ut Pitliocus et 

 Marciliiis, aliique, perperam adjunxerunt, m it antestamiiio, atqiie eat omittentes , quae 

 ad legem non pertinere arbitrabantur , quia non viderunt liaec priora si in jus vocat 

 aTto Tou xoii/cv huic et sequentibus legis capitibus omnibus ab auctoribus adjungi. Revera 

 autem haec atque eat adjici debere verba docet Cicero de Ugg, II. 4. et Gajus in frag- 

 mentis \. 10. de in jtis vocando Cn)- Ne^ rectius alteram legis partem cxhibuerunt 

 JCti, quae est, ni it antestamino igittir em capito. Duplicem enim errorem hac in re 

 commiserunt, alii, locum Porphyrionis ad Horat. restituere nescii, pkrumque ita profe- 

 rebant legcm , si vis vocationi ftiat testamini igitiir em ca-pito antestari. Alii contra poste- 

 riora legis verba non addiderunt , inter quos Pithoeus. Proxime vero ad gcnuinam lectio- 

 nem accessisse videtur Marcilius , qui ita : nec it antestator igittir in capito ; rationem 

 vero qua nititur haec lectio non item addidit. Lcgem vero uti eam noster refert auctor, 

 veram et genuinam esse docet ex egregie ab illo restituto Porpliyrionis loco. Vulgo enim 

 legebatur apud Porph. ad Hor. Sat. IX. 1. I. vs. 74. si vis vocationi testamini igi- 

 ttir em capito antestari; est igitt/r antestari scil. antequam manus injiciat: hunc locum 

 vero egregie hunc in modum restituit: Sln (i. e. siin) jus vocat nlt (i. e. ni it); se- 

 quuntur jam verba , ex opinione Gotliofredi, Porpliyrionis legem interpretantis : antes- 

 tari est sc. anteqitam manttm injiciat. Quam restitutionem non vanis conjecturis esse 

 annumerandum docet Carrioni testimonium , qui ex M. S. meliorem lectionera deprompsit, 

 cuique fere convenit haec Gothofredi restitutio ( 12). 



Aliam vero legem quae tst,siensiet qui in jus vocattim vindicit, mittito, ab aliis perperam 

 omissam recte refert auctor noster. Docet enim Gajus I. 22. %. i. ff. cle in jus vocando , 

 dimittendmn esse injus vocatum, si quis ejus personam defendat. Alterum vero argumentum 

 nititur conjectura , quam licet forte cui minus simplex videtur , nemo sane ingeniosissi- 

 mam esse negabit ; vulgo enim legitur apud Ciceronem Top. C. II. ctim lex Aelia Sentia 

 assidao vindicem assidutim cssejiibeat, loctipktem jtibet locttpleti. Quae verba Aelia Sentia 



spu- 



.(11) Vid. Gothof. ad h. I. iii probationibtis et notis; tnm etiam in Epist. ad Lect. p. 12. iibi 

 hiinc perstringit errorem. . 



( 12 ) Cff. Boiichntid, Comment. I. 248. „ II nous faiit reconrir au mamiscrit de Porphyrion , 

 qui selon le t^moigiiage de Csrrion (L. II. emend. c. 12.) ecait lieaucoiip pUis ample , moins 

 corrompu, et oi notre Loi premiere dtait confue dans ces termes : De hac autem Lege XII 

 Tabb. his verbis cautuffi est. si in jus vocat ni it antestator igitur em capito. La finissent les 

 pfltoles dc Porphyrion et de la loi ; vient ensuite le mot antestari , qui est d'I-lorace , et auquel 

 pour rexpliquer le scholiaste joiut les paroles suivantes : Est ergo necesse antestari antequam 

 vadatus manura injiciac. " 



