CONSPECTUS 



I. Sapienter auctores sacri multa auditoribus cognita sumserunt. ; . . 19 



II. Tota diccndi forma, in libris sacris obvia , abliorret a Pliilosophorum sub< 

 tilitate. 20 



A. Lingiia nompe , qua usi sun: nnctorcs sacri , est Orientalis. . • _ ,?. ^25 



B. Ad usum in vita communi receptjum se accomraodariint. ... V' — il 



C. Erant Philosophonim Scholls non inniitriti , atque ab eruditionis glorla 

 alieni 21 



D. Ubicumque et quocumque tempore docummt 22 



III. Usus loquendi in libris sacris nonnumquam aut vulgari modo reperiri nequit , 



aut scriptoris menti assequendae non sufficit 22 



A. Sunt vOcabdla «sra? Xeyoi^tvci , et plirases" semcl taisum eccurrentes. . aa 



B. In libris sacris etiam usus loqAiendi eadem aefate , imo vel in eodem scrip- 



torc , est varius. . . , 33 



C. Interdum verborum constructto' est ambigiia .23 



D. Nonnumquam nexus vel structiira difficultatem parit. ..... 23 



E. Interdum duplex sensus eidem verbo aut loqueadi modo in eodem contex- 



tu subjicitur, 23 



F. Res nonnumquam obscurae memorantur. , «3 



G. Res etiam novae. . . _ 24 



Conclusio 24 



§. 3. ProJest, Analogia doctrinae, imo vix ac ne vix quidem ea carere possumtis, in litrii 



sacris interpretandis, 27 



Probatur hoc exemplis e V. F 24 



Ex N. F, . 26 



ConcUisio, .,,....,. 27 



§, 4. Interpres librorunt sacrorum , qui divinae iis traditae doctrinae Analogiam ndhibet , 



■nihil committit a munere vel persona , quam gcrit , alienum, ..... 28 



I. Interpres,qui Analogiam doctrinae adhibet minime ea tamquam vera sumit, qnae 

 sumere non licet. 28 



II. Neque etiam omnibus scriptoribus easdem tribuit rerum divinarum notitias. 30 



III. Praeceptum de Analogiae usu non pugnat cum lege , qua jubemur res cognos. 



cere e vcrbis .31 



IV. Analogiae usu non fides tribuitur iis, quae auctoritate careant, . , , 31 

 V, falso. statuitur, Analogia doctrinae adhibita , interpretem non subsistere in 



solo loci sensu eruendo 32 



Couclusio 32 



C A P U T III. 



PRUDENTIAE LEGES , QUIBU3 SACRORUM SrRIFTJRUM ADSTRICTUS EST INTERPRES , NE DOGMA- 

 TICIS MAGIS , QUAM GRA.MMATICIS UATIONIBUS SE DUCI PATIATUR. 



§. I. Pauca dc interpretiius, qui Dogmaticis magis, quam Grammaticis rationiius ducuntur. 33 



Va- 



