^ G. RUITENSCHILD 



Qiiaecum ita sint, rem , quae cum gravissima , tum jiicundissiraa videatur , animo prompto 

 aggi-ediar , paucis postquam explicui , quanam ratione in agendis sim versaturus. 



Dicenda tribus capitibus includerc conabor. 



Capite Primo, cura de librorum sacrorum interpretatione in universum, tum de divinae 

 jis traditae doctrinae analogia , pauca observabo, quae in tota quaestione tractan.la in primis 

 vim liabere , nec non viam et aditum ad sequentia munire videantur. 



Capite Secundo indagabo , num liceat in librorum sacrorum interpretatione divinae iis tra- 

 ditae doctrinae analogiara adliibere. Primo inquiretur, num Codex sacer directe praecipiat 

 analogia uti : dein probare conabor , nonnumquam rem et analogiam doctrinae etiam atque 

 etiam prodesse , imo vix aut ne vix quidem interpretera haud paucis in locis scse expedire 

 posse , nisi ea in subsidium vocata ; quo facto illud agam , ut fiat manifestum , interpretem , 

 qui analogiam doctrinae adhibeat , nihil committere a munere alienum. 



Capite Tertio cxplorabitur , quatenus adhibenda sit analogia doctrinae. Primo pauca tra- 

 dentur de iis , qui Dograaticis magis, quamGrammaticis rationibus se ducipatiuntur : dein, 

 quae in quaerenda analogia doctrinae sint observanda , subjungentur : tum praecepta, magis 

 directe ad usum adminiculi nostri quae pertinent, non tantum universalia , sed et specialia, 

 exponentur: denique nonnulla addentur , quae peculiariter cum ad Veteris tum ad Novi 

 Foederis interpretationem pertinent. 



Haec de commentatiunculae nostrae ratione praefati, quod felix faustumque sit! ea, qua 

 par est, modestia, in reiu praesentem vcniamus. 



^^ 



C A. 



