RESPONSIO AD QUAESTIONEM THEOLOGICAM. 



C A P U T P R I M U M. 



DE INTERPRETATIONE LIERORUM SACRORUM IN UNIVERSUM , ET DE DIVINAE IIS 

 TRADITAE DOCTRINAE ANALOGIA. 



$. 1. De ir.terpretatione Ubrorum sacrormn in tmiversum, 



l^uum eorum ratio omnino probanda videatur, qui praecipiunt, omnem disputationem , 

 quae via ac ratione suscipiatnr , ab ejus rei , de qua agitur , definitione proficisci debere , 

 ne ejus vis et notio fluctuet, et sub uno quidem eodemque noraine haud tamen de una 

 eademque re disputetur, praemittimus definitionem interpretationis. 



Quid sit interpretari , monuit /. J. Ernesti , in Instit. Interpr. N. T. Prolegg. §.3. 

 quem secutus est S. F. N. Morus , in Acroas, Acadd. super Hermen. N. T. Vol. I. 

 pag. 6. Eodem redit Cl. D, Wptetibachii definitio , qui in Annotat. ad Herodoti Selecta 

 Capp. pag. 337. ,, interpretatio , inquit , est oratio , quae efiicit, ut alterius orationem 

 „ intelligamus." id est, ut moxdeclarat, „ orationi eundem, quem ipse alter, adjunga- 

 y, mus sensum." 



His ducibus interpretationem /«CK/^«?eOT dicimus docendi, quis auctorum orationi sensus 

 subjectus sit , seu epciendi , ut alter cogiiet eadem cum scriptore quoque, 



De notione interpretationis universe egerunt Morus et Eichstddt. loc. cit. De variis 

 Jnterpretandi generibus Ammon ad Ernestii locum modo laudatum et Wyttenbachius loc 

 supra cit. ; his igitur, quae a consilio nostro aliena sunt, nunc supersedemus. Nonnulla 

 vero ad librorum sacrorum interpretationem spectantia praemittcnda sunt , quae in toto 

 disputationis itinere ob oculos habuisse profuerit. 



Primo ergo notamus : In scriptoribtis sacris imerpretandis eadem ratione yersandum est 

 atque in humanis, 



Auctores, qui pluribus et perquam egregie hoc demonstrarunt , citati sunt in Mo7-i 

 Acroas. Vol. I. pag. 70. Praetev hos conf. /. A. Turretinus, operum Theol. Philos. 

 et Philolog. A°. 1775. Tom. II. Tractatu de interpret. Scr. Sacrae. Parte II. pag. 8r. 

 qui etiam memorat , in genere non aliam esse scripturae interpretandae rationem , quam re» 

 liquorum librorura. 



Hic vero aliquis nobis objiciat, multa libris sacris contineri, sive a dicentium ani. 

 mo et ingenio, sive a forma scribendi profecta, quae prorsus s-int singularia. Provocet 



A 3 for- 



