RESPONSIO AD QUAESTIONEM THEOLOGICAM. 7 



praecepta interpreti niimquam negligenda inciikaret. Loca liuc pertinentia citavit. Cl. 

 J. vati Voorst , in Orat. de J. A, Ernesiio , optiino post II. Grotium duce et magistro in- 

 terpretum N. T. notis 17 , 18 et 19. 



Secundo observamus : Miiiime existimandum est , Interpretem , qui indicaverit ^ quid 

 AB AUCTORE SIGNIFICARI POTUERIT , muueri suo satisficisse, 



Profecto nemo intelligentior eo audaciae progrediatur , ut neget librorum sacrorum inter- 

 pretationem plurimis premi difficultatibus. Qua de re videri possunt /. A. Ernesti Inst. 

 Interp. N. T. Proll. §. 2. ad cumque locura Jmmon , et in primis Ernestius ipse Diss. 

 ■de dijficultatibus interpretationis Grammaticae, in Opusculis Pliilologicis; et Morus Acroas: 

 Vol. I. pag. 4. etc. Quapropter omnino culpandi sunt, qui, cum interpretes dici velint , 

 adeo temerarios , vel potius stupidos sese praebeant , iit ubique hunc iilumve scripti sen- 

 •sum esse, tamquam ex tripode affirment. Ne alias difficultates meraorem , in locis quidem 

 Dogmaticis non raro tot insunt , quae nos latent , ut nerao ab errandi periculo tutior fu- 

 turus esse videatur, quam is, qui in iis explicandis sibicaveat, ne temere ubivis definiat, 

 quid ab auctore significetur. Ast dum hunc scopulum securi praetervehimus , id scdulo 

 agendum est , ne ad alium ei oppositum appellamus , atque adeo eos interpretis munere 

 recte fungi exisiimemus , qui sudant et algent , non illud adeo spectantes , ut palam fiat , 

 quid ab auctore revera signifieatum sit, sed quisnam loci, quem multae et variae doctrinae 

 ostentatione fatigent vexentque, sensus esse possit, mirifice illi sibi placentes , et tanquam 

 de re bene peracta gloriantes, cum illud certe demonstrasse sibi videntur, hunc ilkimve 

 sensum in se spectatum loco , qui sub manibus sit , apprime convenire , nihil hoc as- 

 sumto sensu contineri, quod aliunde cognitae Scriptoris cogitandi rationi et reccptis de 

 Deo rebusque divinis opinionibus repugnet. Haec omnia enim , etsi in interpretatinne li- 

 brorum sacrorum non plane sint negligenda , et saepe viam parent ad rectam cjus intelli- 

 gentiam , nequaquam sufficiunt ad evincendum , quaenam revera auctoris mens hoc illove 

 loco fuerit. Quidquid illi contradicant , qui Dogmaticis rationibus se duci patiuntur, vel 

 praeconceptis opinionibus indulgent ; ei tantum , qui orationis scriem , scriptoris opiniones 

 scriptionisque consilium indagare studet, in inierpretando patebit ad certirudinem aditus, 

 Et hic quidem sponte deducimur ad tertium illiid , quod observare fuit animus. 



Tertio : Historica , quam hodie vocant , interpretandi ratio miniine negligenda est. 



De diversa ratione appellationis interpretationis historicae conf. monita CI. yan Voorst 

 ad Orat. supra cit. pag 63 — 65. 



Olim a nennullis , inter quos Ernestius fuit , Historica interpretatio eadem esse censebatur 

 quae Grammatica, A magistri vero sentenlia discessit Morus, mAcroas: Vol. I. pag. 6j, 

 et Semlero in primis auctori;, quem tamen praeiverat IVctstenius , distiugui coepit interpre- 

 tatio Uimersalis et Historica. Et Semlerus quidem Historicam intei-pretandi rationem stu- 

 diose adhibuit ad ea interpretanda loca N. F. , quibus sententias contineri putaret , quae 



ad 



