•8 G. RUITENSCHILD 



ad hominum illius acvi falsas opiniones acconimodatac essent , ab efTatis , divi« 

 na auctoritaie munitis, caute distinguendas. Quod multis displicuit , qua de re infra 

 vidcbimus. Post Semlerum tamen multi interpretationcm Historicam valde commenda- 

 runt. In his eximius intcrprcs C. A. T. Keil. Vid. cjus Programma editum A°. 1788. 

 dc llislorica libroriim sacrorum interpretatioiie , ejiisqne necessitate , nec non Analecten fiir 

 das Sliidiiim des Exeget. und System. Thcol. Vol. I. pag. 47 etc. 191 etc. Edidit una 

 zwmTzscbirrero. Praesertim vid. Praefatio , quam praemisit libello K. IF. Steinii , itbcr den 

 ebersten Grundstitz der Historischen Interpretation, et Dedicatio Elementorum llermeneuti' 

 ccs , Cl. van Voorsr inscripta. Assumsit quoque K, G. Bretschneider in llistorisch-Dogma' 

 tische Auslcgung des N. T. nach ihrcn Principien, Quellen und Hulfsmitteln dargestcllt. 

 Postquam /. D. Schulze, in Animadvers. insertis Augusti Theologischen Monatschrift. I, 

 pag. 344. ct seqq. , nonnulla monuerat adversus Keilium, scse huic etiam opposuit C. F, 

 Stdudlin, in Programmate Ai, 1S07, de interpretatione Ubrorum N. F. Historica non unicc 

 vera, nec non in Abhandlungen aber die bloss Histor. Auslegung der Bucher des N. T. in 

 Ammonii et Bertholcli Crit. Journal dcs Theol. Literat. T. I. P.4. T. II. P. J. et 2. Non- 

 nulla contra monuit D. J, P. Gabkrus in Journal fiir auserl. Thcol, Literat. T. VI. P. i. 

 pag. 168. quibus egregie ostendit , Stiiudliniu-n veri nominis interpretationem Historicam non 

 recte tenere. Vid. quoque K. JV. Stein , in libro supra cit. et D. IV. Stark in Beytrdgen 

 zur Fervollkommnung der Hermeneutik , insbesondre dcr dcs N. T. Fauca de his videri pos- 

 sunt Observatione quarta. 



Dolcndum est profecto , viros doctos cosque artis Hermeneutices peritissimos , concertars 

 coepisse dc appellatione Historicae interpretationis , a prudentioribus Interpretibus sapienti 

 consilio ad illos admonendos adhibita, qui sacrura Codicem ad systema mente conceptum, 

 vel ad ejus sacri coetus, cui noraen dederint , receptara doctrinae formulam suasque de gra- 

 vioribus ejus momentis opiniones accommodate intcrpretautur , aut potius ejus argumen- 

 tum univcrsura instrumenti instar ad hanc normam contorquent ; ut cautius illi rem sanctis- 

 simam agcre discant. Utrum, quaeso, in animura inducendum sit, hac notione eo consi- 

 lio usurpata universam intcrpretandi artera sibi uon constare? Praestabitne rem ipsam, 

 numquam certe parvo pretio habendam , tenere , et id religiose agere , ne abutentium 

 culpa in Religionis detrimentura trahatur ? 



IUud igitur, quod jam Ernestius postulavit, opiniones scriptoris, actatis , qua libros 

 cxaraverit, lectorumque , in quorum gratiam scripserit, in interpretando passim spectandas 

 esse , ut de adhibito usu loquendijudicium feratur , sane id nequaquam parvi faciendum est. 

 Interpres tenetur perscrutari, quid scriptores sacri eorumque lectores et auditores cogita- 

 verint, qualisquc singulis in locis eorura fuerit cogitandi ratio. Quis, quaeso, Horaerum 

 sese intelligcre gloriari possit , qui pulcerriraa illius carraina , primaevorum hominum sim- 

 plicitatem redolentia , ad nostri temporis mores exigat ? Nura confabulationum Socratica- 



rum , 



I 



