^o G. RUITENSCHILD 



■librorum sacrornm eadera sentire debere , quae in singulis locis senserint auctores sacri j 

 ejus ergo, qui N. F. iuterpretetur, esse olTicium, ut sublime et diuinum illud, quod 

 in Jesu et Apostolis eluceat, ipse perscmiscat , seque ad fastigiura illud quasi evehatj 

 qui si desit sensus , omnia in his libris tcnebris esse circumfusa, contra si cui obtingat, 

 omnia illucescere et luce meridiana clarius patere. 



At observare liceat, Starkiura nobis videri in hanc rem multa postulare, ad quae 

 escendere nobis hominibus non daium sit , caque confundcre , quae diversissimae sunt 

 naturae. Concedimus, nonnulla eorum, quae commendaverit, plurimum prodesse ad 

 relio^ionem Jcsu recte percipiendam et ad usum vitae recte adhibendam ; sed ad interpreta- 

 tionem eximie ita dictam hoc tantumraodo requiri , ut Gramraaticus dictorum sensus inda- 

 gctur, infra videbimus. Quodsi sensum religiosum , nescio quem , summum in interpre- 

 tando arbitrum constituimus , statim nos eadem cum legaiis divinis sentire in animum 

 inducimus , nubemque pro Junone amplectimur , nec secus atque illi interpretes antiqui , 

 qui, sese Spiritu divino correptos opinati, ex quovis quidvis, nec raro ineptissima in- 

 genii deliria e Sacra Scriptura elicuerunt, miserum in modum in avia ac devia abri- 

 pimur. 



Id quidem satis egisse nobis videmur, ut intelligatur, dicta de Historica interpretatiov 

 ne nos nequaquam eam in partem accipi velle , ut vel cum iis facere videamur, qui 

 in Codice Sacro nihil divini inveniant , vel cum iis, qui ad interpretationem Historicam 

 etiam arcanum et inexplicabilem qnemdam sensum referant. Contendimus ergo , eum 

 tantum interpretis munere legitime fungi , qui Historice iaterpretetur , id est , notitiis 

 modo memoratis instructus sit, easque ad singula literarum sacrarura huc pertinentia 

 loca recte conferat; [qua de re egregia exstant in KeiUi Elem. supra citt. §. 96 — 103] 

 eum vero , qui harum sit rudis , tales passim verbis horum Scriptorum sententias adjun» 

 gere, de quibus illi ne cogitare quidem potuerint. 



Quod vero attinet ad fontes interpretationis Historicae librorum sacrorum , verbo tan- 

 tum notamus , ipsum Codicem sacrum potissimum adeundum et pervolutandum esse. 

 Primarius certe in eo et lirapidissimus fons est tum ipsius cognoscendae religionis di- 

 vinae, ad cujus normam cfFatorum plerorumque interpretatio exigenda est , tum etiam 

 observandae diversitatis ingeniorum opinionumque , ex qua non raro dictis lux affundi 

 possit. De sensu Historico hac raiione dijudicando multa egregie monuit Storrius in 

 Dissertatione , quae recusa exstat in Sylloge Opusculorum ad doctr. s. pertin. edita a Cl. 

 H, Muntinghe II. p. 63. et seqq. 



Quarto tandem observaraus , interpretis munus hoc uno tantum contineri, ut quid a 

 scriptoribus traditum sit , exponat, 



Nequaquara interpretis est , de rebus traditis subtiliter philosophari. Conf. Ernestii 

 Diss. de yanitate philosophantium in interpretatione Ubrorum sacrorum, in Opuscc, Phi- 

 iel. pag. 233. NonnuUa etiam huc pertinentia auimadvertit P» L. Muzel^ de discrimi' 



fie 



