i^ G. R U I T E N S C II I L D 



dani esse per interpretationera Grammaticain : qua de re ncmo profecto diibitaverit, qui 

 Codicem Sacriim unicum veritatis divinae fontem habeat, atqiie eoriim sit menior, quac 

 Cap. I. Obs. I. dicta sunt. Hoc nisi fiat , quidquid pracdicemus de Analogia doctri« 

 iiae, per eam res rcdibit ad paucorum auctoritatem, ususque illius librorum sacrorum 

 interpreti Grammatico concedi omnino non poteriu Haec vero obiter a nobis dicta 

 sint, mox ad alia progressuris. 



Dum Codicem Sacrum unicum fontem doctrinae divinitus patefactae habemus , caven* 

 dum est , ne quidquid per interpretationem legitimam iu sacris literis reperiatur, ad 

 eam rcferamus, Certo enim constat, non tantum ea , quae ad religionem cura objecti» 

 vam tum subjectivam pertineant, in Codice Sacro distincte et perspicue tradi, sed etiam 

 nonnulla liic et illic obvia esse , quae ad eam non pertineant , ea verbi causa , quae 

 spectant ad notitias , mores cultumve hominum , tunc temporis viventiura , cum haec 

 scripta confecta sunt. Praeterea animadvertendum est , non solum legatos , auctoritatc 

 divina munitos, sed alios quoque peculiare Dei auxilium sive alllatum divinum nequa- 

 quam expertos in Codice sacro loquentes induci. Quis , quaeso , ut exemplo res pate- 

 fiat, quis ergo existimaverit, ea, quae probi et sinceri Jesu sectatores , dum divinus 

 iiiter eos versabatur Magister , subinde temere assumebant atque acriter defendebant , ad 

 doctrinam divinitus patefactam referenda esse ? Nec ea quidem omnia , quae probabili 

 quacunque ratione ad doctrinam divinicus patefactam nobis pertinere videantur , eam ob 

 causam ad Analogiam doctrinae divinitus patefactae nobis referre licet : ad lianc enim tan- 

 tum ea , quae in libris divinis a viris koirviuiTToiq perspicue tradita exstant , sunt referenda. 

 Ea unice in censum veniunt, quae certae sunt interpretationis , atque ab omnibus, qui in 

 Codice Sacro interpretando perite et siue partium studio versari solent , agnoscuntur. Plu- 

 ribus hac de re infra agcmus, Cap. III. §. 2. Neque hoc praetermittendum existimamus , 

 ad doctrinam divinitus patefactam non ea so!um referri oportere , quae diserte et divini 

 auctoritate in scriptis sacris commemorantur , sed ea quoque certo respectu huc perti- 

 nere , quae cum perspicue et omnino divinitus traditis arctissime cohaerent. Saepe 

 enim vel silentio praetermittuntur vel leviter tantum attinguntur gravissima Religionis 

 capita, quorum patefactione supernaturali haud opus esset, nimirura ejusmodi, quae 

 aliunde cognosci et ipsius rationis lumine detegi poterant. Hic vero etiam atque etiara 

 cavendum est , ne humana cum divinis commisceamus , et ne ipsi nobis effingamus, 

 quae ab auctoribus sacris praestet edoceri. Ea tantum , quae necessaiio et indivulso 

 iiexu cum traditis in Codice Sacro conjuhcta et omnino ejusmodi sunt, ut communis 

 iiominum intelligentia iis facile assensum praebeat, huc sunt referenda. 



His ita In universum praemonitis, ut intelligatur, quo sensu de Analogia doctrinae 

 divinitus tradicae hic agendura putemus, notionem hanc paulo distinctius explanemus. 



L Absit ut crcdamus , Analogiara doctrinae , quam cum Ernestio 1. cit. pro adminiculo 

 kitcrpretationis Sacrorum Librorum habendam esse existimamus, eandem esse quam 



Lj. 



