•aa G. R U I T E N S C H I L D 



non innutriti , vcrbonnn lumina indocti , ab eriiditione , saltem ab eriiditiotjis gloria afi-. 

 cni; quod iniprimis spectat ad N. F. Auctores. Vidd. Act. 4: 13. 2 Cor, 11: 6. 1 Cor. 

 1:17. 2:1 — 4. 



D. Auctorcs sacri, et quotquot in eorum scriptis loquentes introducuntur , orationcs non 

 habuerunt, postquam in literarum umbraculis delituisscnt , aut argumento, de quo dis-» 

 sercndum esset, elaborando insudavissent, quod nostris diebus subtiliter ct accurate lo- 

 quentes agerc solent; data vcro in faciendis itineribus de rebus ad religiuncm perti- 

 ncntibus diccndi opportunitate ubivis usi sunt , sub dio aeque atque in acilbus , cum 

 privatis , tum publicis , saepe cum maxime improviso de iis disserentcs. 



Plura afi"erri possent: ex gr. de diverso animi cujusque affcctu , quo factuin sit , ut 

 in sermonibus Iiabendis ct in scribendo subindc aliquid , quod nobis ad rem pcrtinuis» 

 se videatur, plane reticerent, vel, quae abcsse poterant, adderent et de his quidem con- 

 citatius , de illis vero rcmissius dicercnt. Ex bis vero, quac attigimus, satis supcrque 

 apparct, quod initio diximus, Dialecticcs subtilitatem in libris sacris non regnare , cras- 

 siusque subinde esse dicendi scribendique genus : quo concesso concludere licct , aucto- 

 res Sacros non niliil supplendum, liraitandnm , definiendumque Icctoribus rcliquisse, 

 Qua tamcn in re universa magna opus est cautioue, nc quid temere et ad opiniones 

 pracconceptas accommodate sumatur. 



IIL Usus loquendi in libris sacris nonnumquam aut vulgari modo plane repcriri ne- 

 quit, aut scriptoris meuti assequcndae non sufficit. Vid. Erncsti Inst. Inierp. P. I. 

 S. I. C. I. §.5. et S. II. C. 2. §. I. Opusc. Philol. et Crit. p. 229. Hoc vero 

 ne cui videamur tcmere assurasisse, paucis confirmare studebiraus. 



A. In mcntcm igitur revocandum cst, cum in V. tum in N. T. vocabula reperiri 

 «T*? hiyoyi.iva. et phrases semel tantum occurrentes. Huc pertinent ''[ini^nn > Ezech. 

 ai: 16. SnK^', Mich, 6: 14. Etiam subinde assumendae sunt significationes et in se pro- 



babilesetad contextum aptissimae , quarumalia exerapla In Codice Sacrofrustraquaeruntur: 

 v, c. significatio errandi , quae tribuenda est voci l^^ Deut. 16 : 5. In N. T, vo- 

 cabula sunt «Ta? fisyofikx, ijrioutrioi; Matth, 6: 11. i^avdfTaa-tf , Pliil. 3: 11; iitiM- 

 cti;, aPet. i: 20. Plirasium semel tantum obviarum exempla sunt ■jrveiJt^x xyitoa-uiti; , 

 Rom. 1: 4. i^ouaixv iz^iti im r^g xffpjiA^jj I Cor. 11: 10. ^pif (pUvov iirmhh. Jac. 



4:5- 



B. Quod in omnibus fere scriptoribus videre est, etiam in libris sacris reperitur; 

 usum nerape loquendi eadera aetate, imo vel in eodcm scriptore essc varium. Ty 



verbi causa, apud eosdcra scriptores urbcm dcnotat, tram, pavorem , consternationem- 

 qae. n^ti* propric riiolliref siguificat vulgo laudare; in Ps. vero 65: 8. compescere 



iluc 



