RESPONSIO AD QUAESTIONEM THEOLOGICAM. sj 



fuctus maritios. *y^ cum de futi/ro , tum de praetcrito tempore adhibetur. In N, T. 



huc referendum est verbum i^epifiv^v, quod Paulus i Cor. 7: 32. adhibuisse videtur in 

 bonam partem , in malam vero Phil. 4: 6. Mu^cpij jo. 3: 29. sponsam significat, 

 Matth. 10: 35. nurum. J^uvayay^ dicitur de coetu civili et sacro, et vocabub sr^ii^/aiJi , 

 viiicq, saepissime apud eosdem scriptores significatione discrepant. 



C. Interdum verborum constructio est anibigua. In V. T. verbi causa, non raro 

 dubium est , utrum Participium praeteritum 'llpS passive , an active sit accipiendum. 

 In N. T. passive , et medio sensu accipi potest lix^e^xioimTxi i Tim. i : 7. Ambigua inter. 

 dum est. scriptio Indicativi et Imperativi. Conf. Mattli. 27 : 65. 5 : 34. Jo. 5 : 39. i Tim. 

 1:3. In loco Matth. 5 : 39. t^ mvtip^ potest esse dativus et ablativus masculini 

 et Neutrius generis. XlspiuciTefov Matth. 11: 9. alii masculine, alii neutro sensu acci- 

 piunt ; aliT^ Matth. 17: 18. potest esse masculini et neutrius generis. De perrau- 

 tatione generum conf. Grotius et Heinrichs ad Hebr. 11: 23. Knappii Scripta T. I. 

 pag. 185. Borger ad Gal. pag. 113. Vorstias de Hebraismis Cap. 11. Frequens in- 

 super est permutatio gradLium. conf. Gro/zV/j- ad Rom. 14: 21. et i Cor. 7. 06. Kui- 

 mel zA. Luc. 10: 42. — Exemplum Participii Praesentis pro Futuro occurrit 1 Thess. 

 I : 10. 



D. Sunt loca , in quibus nexus vel structura ambiguitatem parit. Forte huc referri 

 posset in^JrWm Judic. n : 31. ubi -in nonniiUi posittun existimant pro in? sive 1?, 

 atque ad Deum referunt. In N. T. huc pertinent «yrij? Matth. 16 : 18. h x^ -irx- 

 /iyyfwtr/^s Matth. 19: 28. Tp\i; Matth. 26: J4. S(« weiii.ix.Toq dyicu Act. i: 2. 

 h' MOidTiaEaq ^Iy,(rou XpKTTou ix vexpai/ , I Pet. 1 : 3. dubium , utram referenda 

 sint ad i^Trilx ^H^av, an vero ad avayenyiaai;. Zuvto;, c. 23. referri potest ad Ac- 

 you et ad 6eQu. Conf. et Grotitis ad Marc. 9 : 20. 2 Cor. 2; 5 et 13. Gal. i: 

 23. 1 Petr. 2 : 19 et alibi saepe. Kuappii Scriptorum pag. 285. Kiiinoel ad Matth.^ 

 21 : 28. 



E. Interdiim duplex sensus eidcm verbo aut loquendi modo in eodem contextu sub-- 

 jicitur. Exempla, cum e V. tura e N. T. petita, videri possunt in Glassii Philol. 

 S. L. n. Tr. 2. C. 3. pag. 1342 — 1348. ed. Dcih. In loco Marc, 8: 34. ejusdem 

 phraseos in eodera contextu duplex est sensus,.posteriori loco ciwr^^t a,r.oKouhTv incliidit- 

 id ita facere, ut oportet.. 



F. Res ipsae, de quibus sermo est, nonnumquam intellectu tam difficiles sunt , ut- 

 iisus loquendi iion sufficiat ad notiones verbis subjectis exponendas. liuc in V. T. rc- 

 ferri potest frequens mentio GocUs , cujus appellationis ratio ab illis tantum intelligi- 

 potest, qui rem eo vocabulo significatam , et ex moribus Orientalium tantum expli- 

 oandam,, beue coguitam habent. In N,.T, huc pertinent- phrases- a-e/ifiJfirS*»- 51"«^«; «D- 



dftiyj 



