t| G, R. U I T E N S C H I L D 



Qecu, Jo, 15: 2(5. iry.vipaij.» Tiii &si7iiT0i Col. 2: 9, et miiltae aliae, quae ad arctissi- 

 niam Jcsii cum Deo Patrc conjunctionem spectant. 



G, Propter rcs novas Sacri scriptores necessitate coacti, novis subinde vocabulis usi 

 sunt, et novos vocabulis nonnullis significatus subjicere dcbucrunt. Ex priori gencre sunt 

 Kvx^c-vi^^Oxt I Pet. i: 3, et alibi obvium. ayiiTni; Jlebr. 12: 4. vcrba fi-ci/Sf- 

 vod) , i^o>jhi/ia , aliaque. Multae insnpcr luic formulae pcrtincnt e. g, i Thess. 

 I : 10. avxiMhnv Tov uilv iK t5i/ oipoivav. Ex altero sunt ■^rveufix et 4"JX^ ■> quae 

 respondentia vocabulis Hebraicis mT et U^Ql novum significatum in N, T. ac- 



- I vv 



ceperunt , ita ut lioc ad pravas atiiml commotioncs , illud ad pictaura animique sen- 

 ium religiosum spectet. vid. inprimis i Cor. 2: 14, 15, TlxXiyysvc^Tix Matth. 

 19 : 28. cst integra moralis mutatio hominis , Graecis vero simpliciter mutatio in 

 meHus , et cura de terra revircscente , tum de republica in meliorem statum rc- 

 stituta adhibetur, MeTxvoiu apud Graecos tantum ad mores externos , in N. T. ad 

 ani^ni plane emendati rationcm pertinet. De usibus vcrborum 3-/(7ti? , olM^sIx , et Sj» 

 xa/ijs) res est notissima, Ec raulta ex hoc genere hip commemorari poterant, 



Sed jam satis manifestum nobis reddidisse videmur, usum loqucndi saepissime vel 

 oninino nihil faccre ad vcrum verborum sensum intelligendum , vel pro parce tantiun 

 hanc in rem conducere. 



Et haec quidem et caetera de scribendi consuetudine Auctorum Sacrorum notata nobis 

 plane persuadent , nihil obstarc quominus cum Ernestio , Opusc. PhiloL et Crit, pag. 

 229 , 230 statuaraus , in hac necessitate constitutis , confugiendum esse ad artcs inter» 

 pretandi quasdam vicarias , jam dudum in omni scriptorum genere usurpatas , in qui- 

 bus ponenda sit scientia rerum , de quibus agatur, 



Concesso igitur, universc rerum , de quibus sermo est, indolem esse spectandam, 

 §. sq. elliccre conabimur, ipsa Analogia doctrinae nonnumquara opus esse : quod etsi 

 fortc jam pateat ex nonnullis exemplis modo meraoratis , paulo pluribus tamen perse- 

 quemur, 



%, 3. Prodest Analogia doctrinae-, imo vix ac ne vix quidem ea carere possumus, 



in interpretandis libris sacris. 



In ipso susceptae demonstrationis initio aliquis forte nobis objecerit, longe aliud 

 esse adhibere rerum scientiam in rebus vitae communis planeque cognitis , longe aliud , 

 in rebus divinis ab intelligentia humana remotis , ad Analogiam doctrinae provocare ; 

 hac certe in librorum sacrorum interpretatione adhibita regula, raulta surai, dc quibus 

 non ccrto constet. Nos vero, ne dicenda §, 4, praeoccuperaus, ad istiusraodi ratiocina- 

 tiou.es hic loci non rcspondendum putamus , illud potius in antecessum acturi , ut pau- 



cis 



