

RESPONStO AD QUAESTIONEM THEOLOGICAM. 25 



ds in 'medium prolads exemplis, adhibendi subinde adminiculi propositi necessitatem 

 demonstremus. 



Etsi lubenter concedimus, haud paucos statuisse interpretes, Analogiam doctrinae con- 

 sulendam esse iis in locis , quae commode alio modo explicari possint et debeant , inprimis 

 in V. F. , cujus rationis in sequentibus plurima occurrent exempla; salvo tamen me. 

 liori judicio constare videtur, in V. F. etiam loca nonnulla esse, quae secundum sa- 

 nas Hermeneutices regulas explicari nequeant , nisi his illisve , quae in permultis N. F. 

 locis satis perspicue tradantur , in subsidium vocatis. Huc referri posset oraculi di- 

 vini effatum , Gen. 3: 15. Equidem inimicitias positurus sum , quod quomodo salva 

 divina sanctitate intelligendum sit, ex Analogia doctrinae de Providentia dijudicari debet. 

 Addatur ex eodem libro locus, C. 50: ao. ubi, quo sensu dicatur Deus efTecisse , quod ab 

 ejus natura abhorrere videatur, tum demum apparebit, si locum ad Grammatices leges ex- 

 plicatum conferamus cum iis , quae perspicue tradita sunt Act. 2 : 22 sqq. nec non 4 : 

 s-i , aS. Sed inprimis rem nostram loca sequentia probare videntur, quae omnino rite 

 explicari nequeunt, nisi in N. F. aperte tradita in auxilium vocentur. 



In Ps. 45: 7 carminis auctor Regem, quem alloquitur, appellat Crl/it, qno ip- 

 so nomine mox c. 8 Deum compellat; et hujus quidem nominis , in eadem orationis 

 serie bis adhibiti , non parva esse videtur vis. Si praeterea attenditur ad omnium de 

 hoc tanto Rege praedicatorum colorem poeticum , interpres vix ac ne vix quidem hunc 

 locum digno modo explicuerit, nisi confugiat ad ea, quae permultis N. F. locis per- 

 spicue docentur, sive ad Analogiam doctrinae divinitus patefactae. 



Dicta Ps. 2 : 7, 12. nPli* *3i et ii 'DifT/D HC^i*» convenienter universo Psal- 

 mi argumento explicari nequeunt , nisi N. T» doctrinam de Messiae promissi divinita. 

 tate in subsidium vocemus. 



Quae Jes. 9 : 5. puero nascituro nomina tribuuntur cum maxime honorifica , quis quae- 

 so intelkxerit nisi adhibiia N. F. de Jesu Christo homine, eodemquenaturae divinae atque 

 imperii divini socio, doctrina? Similis est ratio ex eodem fonte repetendae interpretatio- 

 nis locorum Ps. iio: i. Jerem. 23: 5, 6. Mich. 5: 1,3., inprimis vaticinii Je- 

 saiae, Cap. 52. 13 — 15. et cap. 53. toto , descripti, ubi ortus, T»6>ii/,xTa et mors mi- 

 nistri Dei, de quo sermo est, et salus ab eodem omnibus gentibus afferenda ejusque 

 latissime patens imperium , honor et gloria ita describuntur, ut ad omnium et singu» 

 lorum interpretationem luce historiae religionis Jesu omnino opus sit. Ejusdem gene- 

 rissunt loca, in quibusProphetae, praeter haec illave populo Israelitico brevi post confe- 

 renda beneficia divina, longe majorem simul et illustriorem salutem praedixerunt. Vid. 

 inprimis Jes. 9: X — 6. C. 45 et 61 , ubi cum proraissa liberatione e captivitate Ba- 

 bylonica mentio alius ^multo magis exoptandae arcte connecti videtur , ut ab una ad alte- 

 ram fiat transitus. In hujusmodi vaticiniis saepissime de liberatione, quam Messias al- 



D la* 



