aS 



G. R U I T E N S C II I L D 



laturus esset, agitur , et lux petenda est e N. T. Alia. V. F. loca, iu quibus Aua* 

 logia doctrinae adliibenda videatur, infra commemorabimus. 



Antequam e simili genere loca N. F.. recenseamus-, in quibus interprctandis Analo* 

 •Tiam doctrinac adhibere cogamur,. pauca animadvertere liceat.. Quodsi auctorem manu 



.... 



versamus , qui in propria quadam discipbna versatus-, paalo insolentiorem orationein ct 

 vocabula adhibuerit, quae e novae disciplinae ratione et indole originem duxerint, ne- 

 cesse judicamus, nobis comparare notitias ad hanc disciplinam pertii enes , aq c ex iis- 

 vocabulorum significationes definire. Id vero si rectc fit, ut fit omnino , quidni conce»- 

 damus, Analogiara doctrinae haud raro esse adhibcndam in N. T., ubi plurima occur- 

 runt vocabula, quae non male C/iristiana diKens'? In mentem revocentur v. c. vocabula 

 sOx^ys^^iov, TrltrTii;, (ra/)?, hxxiiSa , ^ixaicruvi) , uyiiTiji , avxysvv^Sxi , vi(ioq , TrxKiyrsviTl», 

 (pill3oi;, xrliTig, xx.piq, xxMTv , irdi^dv , «,va,mm\iT^xi , avxviouT^xi, xW^fate et caet. Ejusdem 

 indolis sunt formulae [3xTi\iix rav oupxvav, vapou<rix xf^i'''» , uibq hou, uiog tou xvifujrou , 

 &(pe(7iq KfixpTiSv, Kxivvi KTiTig, MpuTTog 3-«A«(o? , &vSpa7ro? Kxivog et caet. Et hoc obiter ani- 

 madvertendum , dicta de adhibenda in his doctrinae analogia non ita esse accipienda, ac si 

 ea sola ad ejusmodi formulas et voces cxplicandas suflicerent. Enimvero semper prodest , to- 

 ttim loci exponcndi contextumatque orationis seriem sedulo animadvertere , et divcrsasaeque 

 ac similes voces et formulas, de eadem re alibi obvias, diligenter conferre. Praesertira 

 usus loquendi cum V. T. tum Judaeorum scrioris actatis , una cum historia opinionum et 

 Commentorum , quae diversis temporibus viguerunt, est consulendus ; ad descriptiones,. 

 quam ipsi interdum addunt scriptores, atteudendura est , aliaque subsidia, de quibus 

 nunc non agimus , diligenter sunt adhibenda, His praemonitis^ e N. T. quoque non- 

 nulla proferemus loca,, in quibus explicandis vix ac ne vix quidem sese expedire po- 

 test interpres, nisi adhibita doctrinae Analogia. 



Principem hic assignamus locum praeclaro Jesu effato , Jo. 3: 16. 'Oura yxp yiyil' 

 jniTsv Ssif tIv Kinfiov , c!ittb tIv viiv auTou rov ftovoysvij iSaxev , fv» 7r5; i Tri<Trsua» 

 eit oiUTOv i*yi &,iri>.^TOit , oi\>C iX^ Kaliv ouwviov. Profecto , si qua alia , haec certe Jesu 

 dicta egregie docent , quanti sit momenti cum aliarum quarumvis rerum scientia , tum 

 inprimis germanae ipsius doctrinae ejusque analogiae , in librorum Sacrorum interpre- 

 tatione. Ad ea enim intelligenda sciendum est, quo sensu Deus dici posset uyair^v 

 rh KoiTiAov , quis sit filius Dei liovoysvii? et quo sensu ita dicatur, porro unde et quo 

 consilio a Deo missus sit, et qua ratione banc provinciam expleverit. Quin imo ea. 

 omuia tenere nondum suIScit. Superest enim Interpreti indagandum , quid sit irisTiuit» 

 iii rh uiiv, quid t*il ciTriMsTSxt , «AA' Ixeiv ^ahv otitiviov , quid. egerit Servator raundi ad 

 hanc tantatn alferendam salutem, et quis ejus consequendae et fidei ipsi habendae po- 

 situs sit. nexus. (^uuidem ex doctrinae Christianae Analogia unice cognosci et di- 



judicari posse, negari nequit. En aliiun e sermonibus Jesu locum. Vidclicet prae- 



