RESPONSIO An QUAESTIONEM THEOLOGICAM. ay 



tis assumtis, oninia fieri praepostere, siimma imis quasi misceri, toturaque rerura or- 

 dinem distrahi. 



Nos vcro ejiismodi ratiunculae minime tangunt. A nobis quidem nonde uniuscujusque 

 auctoiis doctrina ejusque Aualngia instituta est quaestio. Analogiam doctrinae per inter- 

 pretationem legitimam e libris Sacris universe petendam esse, diximus Cap. I. §. 2. 

 'et jam lubenter concedimus , ab Interprete, qui Analogiam doctrinae adhibeat , Scripto- 

 rum Sacrnrum in summis doctrinae capitibus assumi consensum. Sed videamus , num 

 ad ea, quae adversus hanc sententiam nostram disputata modo memoravimus, prorsus 

 obmutesccndum sit, 



A vero non abhorreret oratio , siquidem contenderemus , eorum, qui plerumque Analogiain 

 doctrinae consuli nolint, sive infesto in Codicem Sacrum animo ductos, sive in luce claris- 

 sima coecuticntes , in eum incidisse errorem , quem supra jam attigimus, Cap. I. §. i. 

 Obs. 3. eum scilicet , utstatuant, Codice Sacro vix quidquam tradi, nisi opinionum com- 

 menta, quibus imbuti fuerint homines , qui iis temporibus, quibus haec scripta confecta 

 sijnt , vixerunt. Haec vero mittamus. Habemus tamen, quod respondeamus. 



Omnino eorum rationem vehementer improbamus , qui literarum sacrarum rudes , no- 

 bis persuadere studeant , se interpretari secundum Analogiam doctrinae ; et profecto 

 verendum, ne, multis sic statuentibus , tempora redeant , quibus Scriptorum Sacrorum 

 verba tantum significare, existimabantur , quantum possint. Sed nura fas est homines 

 istiusmodi, plane hospites in literis Sacris, Interpretum titulo ornari? Ut nobis qui- 

 dem videtur, is tantum librorum Sacrorum interpres dicendus est, qui eos nocturna atque 

 diuma manu verset , qui lectione continua sibi interpretandi facultatem comparare stu- 

 deat, ex ipsa Codicis Sacri indole sibi praecepta deducat, et a locis clarioribus incipiat, 

 atque ita ad obscuriora pergat. Talis autem veri nominis Interpres , quoniam in locis 

 facilioribus versatus, miram videt convenientiam Codicis Sacri , quod ad ea, quae de 

 Deo, Natura Divina aliisque rebus ad religionem pertinentibus dicuntur, non fieri po- 

 test, quin eorum rationem habeat, atque adeo universae libris Sacris traditae doctrinae 

 Analogiam continuo ante oculos ponat: quod nemo profecto ei vitio verterit, nisi for- 

 tasse is, qui sciptorum humanorum interpreti, etsi nihil in auctore reprehendat, quod 

 lerum indoli aut sensui communi repugnet , eam tamen veniam concedere nolit , ut 

 jionnumquam scriptoris dicta ad ea exigat , quique jubeat interpretem omnibus carere 

 adminiculis, quae ex ipso, quem interpretetur auctore, derivari possint. Sed his , 

 quae nonnullis forte leviora videantur, sequentia addimus. 



Nos quidem ingenue profitemur, aliam prorsus Codicis Sacri, quam caeteronim ex 

 omni genere librorum, ex nostra sententia esse rationem. Eorum auctores fuerunt «yioi 

 Stou &ii(lfu7roi, quos divinus Spiritus in tradenda religione ab errore immunes praestitit. 

 Quod quidem beneficium omnibus obtigit. Hinc mirificus ille omnium in rebus ad re- 

 Jgionis doctrinam pertinentibus conseusus explicandus est , quem praeserum in disci" 



D 3 pli- 



