jo G. R U I T E N S C II I L D 



plinae Jesu Aposiolorumqne concordia , nemo non a partium studlo alienus m li- 

 bris N. F. prudentcr et peritc lectis admiretur. De qua vid. Lotzc , Verhand. over 

 de eeiiheid dcr ker vati Jestis en de Apost, in Opp. Societatis Theologicae Haganae 1801, 

 Diss. Stroiickii de dociriua et dictione Apostolorum ad Jesu doctrinam dictioncmqae exacte 

 composita, 1796. atque inprirais Cl. Clarisse, Proeve over de waardy en h*t gczag van 

 de lecr dcr Apost, ■ Nos hoc argumento dedita opera vindicando , ne a proposito ab- 

 ducamur,nunc superse.demus. Non dubitamus autera affinni.re, nullam nobis videri cul- 

 pam coramitti ab intcrprete, qui illud sumat, quod orani aetate agnitum vldet, adeo- 

 que pro ccrto statunc, Sacros scriptores in componendis iis monumentis, quae relique- 

 runt, afflatu divino usos csse. 



Cum autcm , vcl ncgata horura scriptorum Theopneustia , nemine contradicente illo. 

 vnni , qui ea justo pretio habeant, id agendum sit , ut aiictorum dicta in concordiam re- 

 digantur; quidni statuamus, in librorum Sacroruni interpretatione Analogiam doctrinae om- 

 pino usum habcre? Idque eo magis, cum deraonstratum sit, interpreti vcri nominis , 

 id est illi , qui non tantum verba curet , sed et de rebus sit sollicitus , hoc non raro ad 

 definiendura sensiun maximopere inservire ? 



Nequaquam vero vercndum est , ne hoc rectae horum librorum interpretationis adhibito 

 subsidio , committatur quod Cap. I. §. i. in initio Obs. i. reprehendimus, dummodo 

 cavcatur, ne Sacro Codici, cura debita semper diviuae horum scriptorura originis venera- 

 tione tractando , hominum arbitria inferantur , atque adco huniana divinis immisceantur. 



II. „ Qui Analogiam doctrinae adhibet, statuit, neminem inter auctores sacros ex- 

 j, stitisse , qui pro aetatis suae iudole teuues et hurailcs notiones de Deo foverit , atque 

 „ omuibus eandem rerura diyinarum scientiam vindieat.",. 



Paucis tantura ad haec respondebimus. 



Quodsi adminiculi nostri usiis repugnaret historicae interpretationi , quam C. I. §. i. 

 Obs. 3. minime negligendam esse efficere conati sumus, victas dare manus haudquaquam 

 detrectaremus. Si autem attenditur, cura ad illud , quod C. i. §. 2. dixiraus, Ana- 

 logiam doctrinae per interpretationem lcgitimam e Sacris literis petendara esse, tum ad 

 €a, quae C. III. 5. 2. diceutur, unde apparebit, in Analogia doctrinae quaerenda, 

 ctiam Historicae , quam dicunt , interpretationis omnino rationem habendam esse ; si por- 

 ro tenetur , quod C. III. magis fiet manifestum , Analogiac doctriuae rainime primas 

 partes in interpreratione tribueudas esse , nec , quod antiquiores nonnuUi interpretes 

 censebant, prima fronte locum ad eam tanquam ad lapidem Lydium exigendum esse ; 

 his igitur, ut oportet, animadvcrsis , nemo facile crediderit, adhibenda Analogia, inter- 

 pretationi Historicae valedicendura esse. Hoc igitur loco pUira non addimus ad diluen- 

 da ea , quae uon ad usum , sed ad abusum adminiculi illius spectant. 



III. 



