RESPONSIO AD QUAESTIONEM THEOLOGICAM. 39 



coniparari possit, tamen ad perfectiorum , quas Christi religio praestantissima nobis- 

 cum communicavit, notitiarum normam et regulam exigi nequeunt. Alterum pertinet 

 ad scripta N. F. de quorum argumento , quatenus omnino ad religionem peninet, in- 

 terpreti oliservandum est , multas ibi formulas sublimiore sensu adliiberi , quara in V. 

 F. Ex quo genere sunt notiones yitae, mortis , fidei , ut et Messiae , Filii Dei : scd 

 plura de liis in sequentibus occurrent. 



Haec de Analogia doctrinae quaerenda , etsi , ut nemo non sentit , ad adminiculi nostri 

 usum non spectent, niiiilominus praemittenda videbantur , quia partim rectus Analogiae 

 usus omnino inde pendet , partim in ulteriori hujus subsidii commendatione , his 

 antea monitis, res universa nobis facilius et expeditius definiri posse videtur. Jam non 

 verendam erit, ne, assumta ad interpretationera doctrinae Analogia , Systema quoddam 

 decretorum vel dogmatum , sive jamdiu huic illive Christianorum Societati probatum , 

 sive nostra aetate inventum , pro norma reperiendi sensus habeatur, ad quam judicium 

 dirigatur in legendo et intelligendo. Ne autem quis existimet, hac persequenda via , 

 universam interpretandi rationem incertam et lubricam reddi, et scriptoribus divinis ea 

 quoque aifingi posse , de quibus ne per somnium quidem cogitare potuerint , e re 

 nostra erit , eas tradere prudentiae leges, quas observare in librorum Sacrorum interpre- 

 tatione teneatur interpres , qui Analogiam doctrinae , more legitimo et recta ratione e li* 

 teris Sacris baustam, caute adhibeat, 



§. 3. Praecepta quaedam tmiversalia , directe ad usum Analogiae spectantia. 



I. Universe monere liceat , hujus adminiculi usum nequaquam pertinere ad oninia , 

 quae Sacro Codice continentur 



llli quidera , quibus visura est , omnia , quae in Codice Sacro scripta sunt , accura- 

 tisfime sibi invicem convenire, atque omnibus omnino locis res divinas tractari , Ana» 

 logiae usum ad omnia, quae in Codice Sacro obvia sunt, spectare ccnsuerunt. Falso- 

 tamen ita existimarunt : nerao enira , etsi omnino magnifice, utoportet, de Codice Sa- 

 cro statuat, in omnibus locis loqui homines auctoritate divina munitos, affirmare ausit, 

 Ea librorum Sacrorura in suraraa argumenti convenientia , quam ab iuterprete jure as- 

 sumi contendiraus, ad doctrinam tantum divinitus traditam spectat. 



Qui ergo Analogiam doctrinae recte adhibet, id agit, ut animadversione eorum , quae 

 perspicue de rebus ad religionem pertinentibus tradita siun, alibi dictis lucem aft"aa- 

 dat. Quoniara Sacri scriptores, doctrinae divinae ratione, inter se conveniuni , recte con- 

 eludimus, intellectis iis, quae de re aliqua ad religionis doctrinam pertinenti in uno' 

 alterove loco dicantur, paralleli quoque cujusque loci similis argumenti sensum reper- 

 tum esse ; falso vero exinde efficiatur , verum cujusque loci sensura liac ratione reperi- 

 ri. Sedulo igitur cavendum est , ne regulam , quae ad partem tantiraimodo Sacri CoJi- 

 ds pertinet, ad totam Scripturam transferamus , atque ea, quae plane licterogeiiea sunt,. 



m 



