40 G. R U I T E N S C II I L D 



inter se comparemus. Analogia doctrinae eonmi tantum locorum intelligcntiam adjiivat, 

 in quibus de rebus divinis agitiu-: qualia sunt v. c. Gen. 50: 20. IIos. 6: 6. Matth. 

 24: 15. Absit, ut ea, quae liomines religionis verae inscii vel ejusdcm advcrsarii libris 

 Sacris subinde affirmavisse leguntur , ex Analogia doctrinae illustrarc concmur. Simili 

 opus est cautione in iis interpretandis , quae discipuli Jesu, dum Magister in liis tcrris 

 versabarur , nonnumquam professi sunt. 



Hic vero aliud addere liceat monitum cum praecepto illo arcte connexum. Nimirum, 

 ut cavendum cst, ne humana cdivinis illustrcmus , atque igitur haec eodcm loco , quo illa , 

 habeamus , ita et cum versamur in locis, in quibus aliquid ad doctrinam trivinitus patcfac- 

 tam pertinens , traditum est , non temere ad comparationem adhibcnda sunt , quae similia 

 quidem vidcntur, nec tamcn sunt. Quod factum est ab iis, qui locum Jo. i: 18, ubi 

 Servator loquitur de Deo oculis corporcis non conspiciendo, illusirare conati sunt ex iis , 

 quae traduntur in loco Matth. 5: 8, aliisque. Illi nempe, vcrborum similitudine in 

 errorem inducti, non animadverterunt , in loco Matth. 5: 8. phrasin, Deum vidcre , ut 

 et in aliis , tropicc accipi de singularis favoris divini usu. 



Ilaud minus vero cavendum est, ne in locis, ubi diversis verbis eadem res exponi- 

 tur , propterea a comparatione abstineamus; quod factum est ab iis , qui lociim Ps. 51 : 

 7. illustrare nohicrunt cx iis , in quibus, de humani ingenii perversitate aliis phrasibus 

 scrmo est, veluti Gcn. 8: 21. 



II. Adminiculi nostri usus non adeo ad loca pe:-spicua pertinet, quam ad ea, quae 

 aliqua obscuritate laborant. 



Priusquam pluribus hoc de praecepto agamus, animadvertere liceat , post dicta C. II. 

 non opus esse refellere eorum opinionem, qui oinnia aeque perspicue in Codice Sacro 

 tradita esse, cxistimant. Etsi Scriptores Sacri, in tradenda religione, providam Dei cu- 

 ram singulari modo experti sunt, interdum tamen minus distincte et dilucide sententiam 

 dixerunt: undc factum cst, ut occurrant dictiones nonnullac dubii sensus, et minus certae 

 interpretationis , imo et ejusmodi , quae aliis repugnare videantur. Ad has igitur Analogiae 

 usus pertinet , Analogiae inquam , quae e locis perspicuis certaeque interpretationis eum \n 

 finem ducatur , ut obscurioribus luccm praebeat. In locis perspicuis , quorum sensus 

 Grammaticis rationibus facile invenitur , Analogiam doctrinae adhibere, est imbecilliores 

 rationes pracfcrre , ubi firmiores suppetant. Vid. dicta C. i. S- !• Obs. i. Hoc autem 

 quam absurdum sit, ipsa docet rei natura, quam periculosum , omnium temporum hi- 

 storia Exegeos manifestum reddit. Exempla interpretationum , allatarum pag. K4 , 85, 

 86. ostendunt, Grammaticas rationes , ubi siifBciunt , Dogmaticis esse praeferendas. 

 Exempla locorum , in quibus Analogia doctrinae adhibenda est , sunt v. c. Ps. 2: 7. 

 Jo. 3: 5- 2 Cor. 5: 17. Luc. 17: 21. 2 Pet. 3: 8. Tit. 2: 14. Gal. 6: 15. Matth. 

 12: 32. Marc. 10: 18: 19.; de quibus cum postca futiua sit agcndi opportunitas , 

 nunc nil addimus. 



Haec 



