42 



G, R U I T E N S C II I L D 



adventus allaturus essct, tradita sunt, atque passim obviae in N. F. senicntiae, quae 

 huc spcctarit. 



In loco Matth. 6: 13. non potest indicari, Deum ad male agendura sollicitare ho- 

 mines. Conf. practer ea, quae ubique perspicue de Deo sunt tradita, inprimis locus 

 classicus Jac. i: 13. 



Dictis vero de hoc adhibendo praecepto illud omnino addatur monitum, ut sedulo 

 caveamus, ne ea, quae intelligcntia huraana non percipiat, eam ob causam Analogiae 

 doctrinae repugnantia esse statuamus, atque ita miserum in modum torqueamus. Ouod 

 si ergo incidimus in phrases et enuntiationes, quibus continentur doctrinae , quarura 

 iDodum rationemque non perspicimus, quaeque plane ab intelligeniia humana sunt re- 

 motae, nil magis studendum est, quam ut in iis secundum Grammalices leges subti- 

 litcr et prudenter explicatis acquiescamus. 



IV. Nequaquara vero cognita doctrinae Analogia huic usui potest inservire, ut loci 

 sensus ejus solius ope reperiatur , quod recte monuerunt Ernesti Inst. Intcrp. P. I, 

 S. I. C. I. §. 19. Kcil,, Elcm. Herm. §. loi. 



Hac de re , qui dubitat, attendat, quaeso, ad sequentia. Auctores Sacri in iis , 

 quae ad rcligionem pertinent, non ita inter se conveniunt, ut de iisdem rebus plane 

 eodem modo loquantur, et in omnibus utcumque similibus locis idem argumentum eo- 

 dem plane modo pertractent, atque eadem doceant. Ita, v. c. 1 Pet. i: 18, 19. et 

 1 Pet. 2 : 24. etsi aliquatenus sunt similia , plane non eadem continent : nam illo loco 

 Bon agitur de liberatione a poenis, sed de mutata animi et vitae conditione, quod ap- 

 paret e forraula in Ttjg nxTKtag vfiHv ivix7Tpo(piig ; hoc vero scrmo est de morte Christi 

 peccata expiante, atque a vi et consuetudine peccandi avocante. Similiter argumentum 

 loci Luc. 21 : 27. non omni ex parte comparandum est cum iis, quae traduntur iSlatth. 

 25: 31 sqq. 



Ex his igitur aliisque hujus generis locis effici potest, per solam doctrinae Analo- 

 giam nequaquam planum fieri, quis revera alicnjus loci sit sensus. Quod nisi in in- 

 terpretando teneamus, ex animadversione ejus qaod dici potiiit facile concluditur, reve- 

 ra id dictum esse; quae quidem ratio dici non potest, quantura noxae et incomraodi 

 ipsi olim religioni attulerit. Quanti sit momenti.ea distinguere, quae et hoc.et superio- 

 ri praecepto tradita siint, videre licet e locis sequentibus. 



Interpretcs plurimi, iis permoti, quae de futura corporura rcstitutione docentur lo- 

 cis Jo. 5: 28, 29. Matth. 22: 23 — 32. et parallelo loco Luc. 20: 27 — 38. nec 

 non ]o. 6: 39, 44, 47, 51 , 54. itidem verba Pauli Rom. 8: 11. in eandem sen- 

 tentiam explicucrunt ; quod , quam sit a vero alienum , apparebit ex infra diceniis. 



Similiter hoc neglecto praecepto multi , incidentes in locum Tit. 2 : 13. statim e 

 Systemate Theologico verba , kx) i?ri(pxveixv t?j ^o^tjg tou fiey»Jt.ou &iou , ad Jesum Chris- 

 tum retulerunt; quae interpretatio , etsi omiiino assumcnda videatur, taraen non eara ob 



cau- 



