4(S G. RUITENSCHILD 



eam repiidiat: c(T, c. 5 et 6. init. Idem patet ex iis , quae dicta sunt pag. 34 de 

 locis Matth. 5: 20. et i Pctr. i : 9. Significatus cnim , quem Dogmatici intcrpretes in 

 loco priori , vocabulo. hxamuvii , iu posteriori , formulae a-ariipi» lav <py%5i/ , tribue- 

 nmt, neque usui loqueudi rcpugnat, neque sensum exliibet Analogiac doctnnae rcpug- 

 nantem; est tamen improbandus, quia contextus alium efllagitat. 



Tandem lioc quoque non ncgligendum , non liccre eam significationem assumere, 

 quam Analogia doctrinae suadet, usus vero loquendi non requirit, sinihil e contcxtu 

 effici potest, ad eam commendandam. Ita v. c, in intcrpretaudo loco Rom. 8: 32. noa 

 licet confidenter afiirraare, quod multi fecerunt, neque improbavit Ernestius , Inst. Int, 

 P. h S. II. C. 4. S. 13. phrasi roO Mlim vioii per se spcctata contineri descriptionem mo» 

 di, quo Jesus , Christus sit Filius Dci , viitlKti proprio sensti, atque adeo proprietatis 

 significationem , vocabulo 'hoi, omnino subjicicndam esse. Qiiod nisi alia simul loca 

 conferantur , ex usu vocis Um non necessario consequitur. Frequenter enim , cum apud 

 Graecos auctores , tum in N. F. simpliciter denotat idem , quod «yrsD. Vid. 1 Petr. 

 3: 16, 22. I Thess. 2,: 14. Eph. 5: 22, 24. ad quem locum cf. Koppius ut et ad 

 Rom. 8: 32. Similiter non faciendum est cum iis, qui Dogmaticas rationes secuti voca- 

 bulo (Lovoyevw propriam ad naturam Filii Dei spectantera adscripserunt significationem 

 unigenlti, iis etiam in locis , ubi e contextu niliil , quod hanc suadeat interpretationem , 

 effici potest. Apud Alexandriuos V. F. Interpretes respondet liebraico "l^fl», atque 



aecipi adeo, ad usum loquendi tantum exacta interpretatione , possct de Filio inprimii 

 cara et dilecto: Couf. Proverb. 4: 4. Hebr. 11: 17. cum Gen. 22: 2. 



IV. Ex his tamen non concludendum, nuilum esse usum Analogiae doctrinae, ad 

 quaestionem de vcrborum significatione. Nam in verbis , quacumque de causa ambi- 

 guis , omnino subinde ducit ad definiendam verborum signiflcationem , sive ad delectuni 

 significationis. Vid. Ernesti Inst. Int. P. I. S. I. C. i. §. 19. et Fromanmis in 

 Opitsc. pag. 364 — 366. ubi et nonnulla exempla huc pertinentia reete allata esse vi- 

 dentur. 



Porro illius ope non raro ea confirmatur significatio, quac Grammaticis rationibus 

 reperta est. Ita , v. c. quando Ps. 2 : 7. significationem vocabuli D^TI » quo , proban- 

 te usu loqucndi et contextu , dcnotari videtur tcmpus praesens, quo Jehovah loquens 

 a poeta inducitur; quando, inquam , hanc significationem , Grammatica, ut oportct, 

 ratione indagatam , reperiraus , eidera confirraandae Analogia doctrinae inservire potcst. 

 In loco I Petr. i: 2. postquam per loqucndi usum, loci nexum orationisque seriem , 

 (praeccdit enim a,yiair;j.oi; , ad animi munditiem sive emendationcm pertinens ) , postquam 

 crgo hac ratione detcctum est, vocabulo 'fxvTKTnog expiatior.evi significari, hanc signifi- 

 cationcm facile probat, eique novum robur addit animadversio constantis Sacrorum Scri» 

 ptorirai doctrinae de expiatione peccatorum vi mortis Jesu comparanda. 



Prae« 



