RESPONSIO AD QUAESTIONEM THEOLOGICAM. 43 



sensum aliunde inferri , si a verbis disceditur ; ab altera tamen parte constat , numquam 

 eum certum dici posse, quem cum verba in se spectata suadeant, tum Analogia doc- 

 trinae admittat. Plura ut certi simus rcquiri , seqdentia cxempla doccnt. Vcrba ^31 

 tJ^? V7^ rTK^n 5 obvia Jobi 7: 17. si a caeteris sejungnntur , secundum Analogiam 

 doctrinae accipi possunt de Providentia divina , quod tamen contextus vetat : vid, prseter 

 praecedentia , ea quae ad iinem cap. sequuntur. Si in loco Jes. 6: 2, 3. repetitionem 

 nominis vel attributi dlvini in se spectamus , non plane incommodum fuerit , ibi tra- 

 dita explicare e doctrlna de Deo , Patre ac Filio , quod tamen non probamus propter 

 mox dicenda de hoc loco. Similiter verbis , quae occurrunt Eph. 1:19, 20. in se 

 spectatis , aliquis suspicari potuerit , Analogiae doctrinae convenienter contineri mentio- 

 nem futurae corporum resurrectionis , cum tamen, coUatis iis , quae proxirae scquun- 

 tur 2: I — 6. pateat , minime liunc lociun de corporum resurrectione esse intelligendum , 

 sed formuTis figuratis eiEcacissimam omninoque divinam doctrinae Christianae in ani- 

 mos vim describi. 



lis , quae hoc praecepto traduntur, cum sponte quasi ad alia deducamur, porro ob- 

 servamus , 



VII. Numquam sensum esse admittendum , quera Aualogia doctrinae patiatur , consi- 

 lium vero scriptoris, ex serie totius orationis colligendum, improbet. 



Lubenter quidem concedimus , non semper verum dici posse sensum , qui consilio 

 scriptoris convenire videatur; sed tamen illud ipsum magni profecto est momenti admi- 

 niculum, imo tanti, ut interpretatio , quae ei recte reperto repugnet , numquam vera 

 haberi possit: quod inprimis valet de auctoribus sacris. Auctores enim prudentes cum 

 ea dicere soleant , quae dicendi consilio conveniant , quidni statuendum , scriptori- 

 bus divinis semper scribendi consilium ante oculos fuisse ? Rem paucis exemplis illu- 

 stremus. 



In loco Jes. 6: 8. ubi Deus dkisse legitur, !|J7 *lV '01 fl^E^i* ')3, plurimi in- 



I « 1-1" !• I- : V 1- 



terpretes , propter numerum pluralem , dogma Trinitatis respici judicarunt : quae 

 interpretatio omnino falsa est. Neque enim convenit consilio scriptoris , qui mi- 

 nime in eo versatur, ut subtiliter de natura divina agat, sed poetice Deum describit 

 tamquam in throno sedentem et ministrorum comitatu stipatum, Similiter locum Jobi 

 6: 9, 10. nonnulli , Analogia doctrinae in subsidium vocata , de corporum resurrectio» 

 ne eum in modum interpretati sunt , ut Jobus hac spe se erexerit , fore ut tandem 

 iliquando reviviscat. Quod ut ipsis verbis et seriei orationis minus consentaneum est, 

 ita et consilio libri repugnare videtur, Ea omnia nobis potius persuadent, Jobum 

 Simpliciter mortem optare et afBrmare, hoc sibi in gravissimis doloribus solamen esse, 

 quod Dei praeceptis obtemperaverit. Contra ad interpretationem dictorum Ps. 2 : 7. 

 recte doctrinam N. F. in auxilium vocari existimamus. Ibi enim Hon Davidis solum 



G res 



