50 G. RUITENSCHILD 



res et rempora spectari, sed de Messia sermonem csse, iiniversum Psalmi arguraentum- 

 atque ex eo elucens divini poctac consilium maniFestum reddit. 



VIII. Cum monito praecedenti arcte connexum est aliud, quod pcrtinet ad rcspec» 

 tum proxime antecedentium aut consequentium , sive coniextus eximie ita dicti. Ni- 

 mirum nuUus omnino locus, invito contextu , ex Anilogia doctrtnae explicandus est. 



Evidens enim et necessaria sententiae exponcndae cum antecedcntibus vel conseqiientibus 

 conjunctio, in scriptore quoeunque probando , inprimis vero in iis ^ qui ab erroribus im- 

 munes fuerunt, non repugnante loquendi usu , in viam dcducit rectae interpretationis cer- 

 ta ratione repcriendae, Quanti sit momenti , huic obtemperare praecepto, sequentia 

 exempla docent. Locus Rom. 8 : ii. perversc adfertur ad probandam futuram corpo- 

 rum restitutionem , quamvis res per se verissima sit, (vid. II. all. pag. 42.) atque adeo 

 interpretatio illa Analogiac doctrinae sit consentanea. Contextus enim indicat, ApostO" 

 lum Paulum hanc doctrinam hic loci non traderc cvoluisse : t^^oTTomv nempe explicanduni' 

 est de felicitate allata, opposita miseriae humanae, quo pertinet 6v\iriv. Quae significatio 

 niinime usui loqucndi repugnat. Vid. Schkiisncrus in Lexico. Zm c. 10. est yitafc' 

 lix, qua de re nemo dubitet, qni attendat ad c. 4. ubi agitur de hominis ad melio- 

 rcm sanctiorcmque vitara per religionem Christi instauratione et emendatione. Locus 

 1 Jo, i: 7. nOn potest explicari ex iis, quae alibi traduntur de benigno Dei consilio-,, 

 quo Filium suum in hunc orbem miserit, v. c. i Jo. 4: 10. et 2: 12. ubi traditur, id 

 eo spectasse, ut humano generi et immunitas a meritis poenis et felicitaa acterna afFer» 

 rentur. Eorum enim , quae hic occurrunt, rh «"/ix l. X. tou motj «iraD Kaixplt^ei ^i*xt 

 «570 vauiii; dhxlxi , non tam late patet sensus : quod apparet e c. 9. ubi haec dis- 

 tinguuntur (Vai «(Jiij ij^Ti/ rxg /xfixprlxi kx) Kx^xph.tjt »izxg aira vdiTiii d^ixltx^» Ne igitur 

 plura cogitemus, quam cogitavit auctor, illud agendum est, ut locus secundum con- 

 textum explicctur. Verbis Jobi quoque , cap. 14: 7—16. perverse , repugnante con- 

 textu, N. F. doctrina illata est. Acerbissime nempe queritur Jobos de sorcis huma« 

 nae miseria , et omnino hanc conditionem pejorem esse affirmat, quara arboris, cui ,. 

 "etsi fere emortuae, spes superesse soleat reviviscendi, cum homini contra mortuo nul- 

 la spes novae vitae supcrsit. Locus ergo de corporum resurrectione accipi non po- 

 ^test. At , qufs Ibrte nobis objecerit , c. 19: 25 — 27. vel tradi doctrinam de judicio 

 post resurrectionem cdrporum habendo , (quodnon pauci optimae notae interpretes sta- 

 tiiant ) , vel saltem de spe vitac melioris sermonem esse. Huic vero, auctoribus utentes 

 viris doctissimis , respondemus , nequaquam Jobum , cui spem vitae melioris non de- 

 ■negamus , semper sibi constare. Inprimis animadvertendam putamus conjecturam in« 

 geniosissimam a Cl. Palmio propositam , Annot. ad versionem Belgicam c. 25. Coa- 

 "lextus rationes ii quoque interpretes nobis non satis consuluisse videntur, qui formula* 

 mevnx $ioUi :nicuiix ayiov , in locii Luc. i: 35. " Gal. 4:4. Jo. 7; 37. i: 33. Act. 



