UESPONSIO AD QUAESTIONEM THEOLOGICAM. gt 



To: 36. Rom. 8: 16, 26. accepenmt de Spiritu Sancto eximie ita dicto. In omni^ 

 bus enim , ut contextus perspicue docet, adhibentur phrases illae de vl divina et do- 

 tibus siipernaturalibus. Conferanrur porro supra notata de locis i Pet. i : 9. Ps. 

 49: 8, 9. Matth. 5: 20. nec non de verbis ai/uaToD TaSouTOt vTsp ^ftSf, obviis 2 Pet. 

 4: I. e perspicue tradita doctrina ibid, c. 3 : 18 et a: 54. contextu minime repugnan- 

 te, explicandis. 



IX. Ex his tamen ncn efliciendum est, Analogiam doctrinae iis, qui in loci scnsu 

 eruendo sint occupati, nulla ratione usui venire, Vidimus enim §. praec. Analogiam 

 doctrinae , quae doccat hunc illumve loci sensum esse non posse , nos nonnumquara 

 in viam quasi ducere , eamque passim rectc adhiberi ad loci sensum confirmandum, 

 Hic vero pauca subjungere lubet de' dictionibus tropicis, nec non de locis, in quibus 

 occurrant e dogniatico gcnere hxvTici<pxu!j. 



In dictionibus tropicis interpretandis duplex praesertim est interpretis officium : j»i* 

 vium ut tropos agnoscat et recte judicet ; secuudum ut tropos recte interpretetur et 

 eorum verum sensum tradat. Vid. Morus Acroas. I. pag. 274. In tropis agnoscen- 

 dis, praeter ea, quae notavit et egregie exposuit Ermstius Inst, Int. P. I. S. II. C. 4. 

 J. 8 — 15. etiam nonnumquam Analogiam doctrinae in censum venire, nemo post ea, 

 quae supra jam dicta sunt, dubitaverit, Ita v. c. in metaphoris agnoscendis Ps. 82:1, 

 6. Ps. 138; 1. et in tropo agnoscendo Jes. 18: 9. praeter aliorum subsidiorum , etiain 

 usus aliquis Analogiae doctrinae esse potest. Quod vero attinet ad ipsam troporum 

 interpretationem sive explicationem , tenendum est , eam cum a rebus ipsis , tum ab usu 

 loquendi repetendam, et consilium tropi, quod nonnulli tenium comparationis dicimt, 

 iadagandura esse. Conf. Ernestius , 1. c. P. I. S. II. C. 4. S. 15—17. Keilius Elem. 

 Herm. §.43, 57^^x17. Nihilominus tamen, ut vis nec non origo tropicae dictionis 

 cujusdam appareat, interdum quoque et seriem orationis et Analogiam doctrinae cou- 

 sulendam esse, recte monuerunt et exemplis illustrarunt interpretes. 



X. Ex iis, quae supra vel de ipsa Analogia doctrinae , vel de illius usu traditi 

 sunt, jam satis liquet, in iis inprimis locis, quae sibi invicem repugnare videantur, 

 eam esse adhibendam. Recte itaque Ernestius Inst. Int, N. F. P. L S. II. C. 3, %. %6, 

 Morus Acroas. I. p. 255 sqq. et Fromannus Opusc. pag. 365. subsidii hujus usum 

 iis commendarunt interpretibus , qui hixvTucpMii componere studerent. At vel sic tamen 

 tenendum est, Analogiam doctrinae mininie sufficere ad cognoscendum , quisnam loci, 

 <iui sonare aliquid videatur a veritate divina abhorrens, revera sit sensus , et ad repug- 

 nantiae speciem e genere Dogmatico tollendara. Ita, v. c. quando versamur in inter- 

 pretando loco Matth. 13 : 32. docent loca Act. 13: 38. i Jo. 2 : 2. (Vid. Arnmon. 

 in n». ad Ernestii Inst. Int. P. I. S. II. C. 3. §. 33.), verba tiiriiv kxtx tou TrnvfiX' 

 T«? non denotare peccatum numquam remittendum. Juvat ergo Analogia doctrinae in- 



G 2 ter' 



