76 LEPIDOPTERA VAN SUMATRA. 



de vleugels zijn korter, het lijf niet zoo lang en dun, de 

 bouw daardoor meer gedrongen; ook de kop staat bij 

 Zandopteryx niet op zulk een langen hals en de achter- 

 schoenen zijn ongebogen en langer. Hierbij bepaalt zich 

 het verschil, het overige is eveneens. 



Ik geef hieronder eene meer uitvoerige beschrijving dan 

 Guenée : 



Sprieten met hoekige leden, ook bij het wijfje; bij den 

 man fijn behaard. Bovenzijde blaauwachtig wit , de vleugels 

 zeer dun beschubd, zoodat men daaronderhggend schrift 

 bijna lezen kan. 



Voorrand der voorvleugels tot bij de punt met fijne grijze 

 schrapjes. Eene stip op de dwarsader en fijne op den 

 achterrand in het midden van alle cellen zwart; verder 

 ziet men sporen eener bruinachtige, afgebroken dwarslijn 

 digt bij den achterrand. Achtervleugels met eene bruin- 

 achtige midden vlek en eene dergelijke dwarslijn, doch die 

 iets duidelijker is dan op de voorvleugels, benevens fijne 

 zwarte stippen langs den geheelen achterrand in de cellen. 

 Franje fijn, wit. Onderzijde als boven geteekend, doch veel 

 flaauwer. 



Voorpooten grijs; midden- en achterpooten wit; de schoe- 

 nen der achterpooten iets verdikt en plat. 



Zand. Zincarla Guenée , eene na verwante soort , waarvan 

 ik een zeer gaaf mannetje uit Dr. Staudinger's collectie 

 van Malakka en een op Gelebes gevangen wijfje voor mij 

 heb , is grooter (23 mm.) en heeft een gelijkmatig licht bruin- 

 grijzen voor vleugel voorrand, grootere zwarte middenvlek 

 der voor- en kleinere bruinachtige der achtervleugels en 

 op beide vleugels drie vlekkige, bleekbruine dwarslijnen. 

 Verder is de onderzijde bijna ongeteekend en de sprieten 

 volkomen draadvormig. Vleugelvorm en nervuur zijn 

 eveneens. 



In Peru komt nog eene vierde, geheel ongeteekende 

 soort voor, die mede in Dr. Staudiger's collectie aanwe- 

 zig is. 



