110 DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 



tab. 8, f. 76. — Flor, Rh. Livi. I, p. 679. — Dougl. and 

 Scott, Brit. Hem. p. 544, PI. 18, f. 3 et 3 a, 6, c. 



Lengte 15 of 16 mm. — Grauwbruin of donkerbruin met 

 zijdeachtige lichtbruine haren bekleed, voornamelijk op de 

 pooten. De basis van het eerste lid der sprieten geel; de 

 spits van den kop met de bovenlip geelachtig bruin, de 

 basis der scheenen geelachtig wit; het verdient vermelding 

 dat dit laatste wel bij alle inlands che voorwerpen plaats 

 grijpt, terwijl een tweede voorwerp uit mijne verzameling 

 dit kenteeken mist, welk exemplaar echter een Spanjaard is. 



Voor ongeveer 40 jaren vond ik eens op een' zoldertrap 

 eene larve van deze soort; zij kwam volkomen overeen 

 met de beschrijving bij de Geer en had zich geheel met 

 stof en zandkorrels bedekt. Om deze bekleeding gaf Lin- 

 naeus aan de soort den naam van Personatus (vermomde). 

 De volwassen insecten zijn nachtdieren, die op roof uit- 

 gaande des avonds wel door de openstaande vensters komen 

 binnenvliegen. Men zegt dat zij bedwantsen tot voedsel 

 gebruiken, waarschijnlijk echter ook nog vele andere in- 

 secten. Met zekerheid kan ik meêdeelen dat hun steek 

 bijzonder pijnlijk is. 



De soort werd aangetroffen te Leyden, Warmond, Woer- 

 den, 's Gravenhage, Driebergen, Brummen en Middelburg, 

 meestal binnen 's huis. Zij schijnt echter niet zeer gemeen. 



Gen. 3, Harpactor Lap. 



Van het vorige onderscheidt zich dit genus hoofdzakelijk 

 door den vorm der sprieten, wier beide laatste leden niet 

 zoo uiterst fijn zijn en meer overeenkomen met de beide 

 voorgaanden; overigens stemt het met het voorgaande in 

 hét aantal leedjes des zuigers overeen. 



Kop klein, doch van een vrij langen hals voorzien. 

 Zuiger van 3 leedjes, dik; het 2' hd in lengte gelijk aan 

 het eerste of iets langer. Oogen zeer bol uitpuilend. Sprie- 

 ten zoo lang als de helft van het hgchaam, of iets langer, 



