120 DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 



niet geheel uitgegroeid, met vrij sterk verlievene aderen 

 en een zeker aantal zwarte vlekjes, gewoonlijk zeven op 

 elk, soms minder, soms ook tot streepjes in een vloeijend. 

 In de vrij korte membraan zijn veel minder aderen en die 

 somtijds niet eenmaal anastomeeren. De poolen zijn vrij 

 sterk met rijen zwarte stippeltjes bezet en schijnen daar- 

 door donkerder dan bij Ferus. 



Brevis werd in Mei bij Utrecht gevangen (Piaget) ; in het 

 voorjaar onder dorre bladeren bij Breda (Heylaerts) ; bij 

 den Haag, Scheveningen en Noordwijk in Aug. (v. Voll.) 



6. Nabis clorsalis Duf. 



L. Dufour, Recherch. 02, 4, tab. 5, f. 55. — Am. et 

 Serv. Hémipt. p. 332, 4. — Scholz. Aufzähl. n° ? (Ericc- 

 lorum). — Fieber, Eur. Hem. p. 160. — Flor, Rh. Lid. 

 I, 690 en II, 618. — Dougl. and Scott, Rrit. Hem. p. 552. 



Fieber en Scholz noemen dezen Nabis: Ericctorum , welke 

 naam stellig karakteristieker is dan die van Doi'salis, die 

 niets beteekent ten minste om het onderscheid met Ferus 

 te doen uitkomen; doch de naam van Léon Dufour is ouder. 

 Zijne beschrijving bleef mij onbekend, doch die van Amyot 

 et Serville, naar de zijne vervaardigd, slaat uitmuntend 

 op onze voorwerpen. 



Lengte 5 — O mm. — Kleur glanzig bruinrood, met don- 

 kere langsstreep over kop en thorax. Iets slanker dan 

 Ferus en vooral minder behaard; overigens daarop in allen 

 deele gelijkende, behalve in de lengte der dekschilden, die 

 slechts weinig over het midden van het abdomen heen 

 reiken. Hunne aderen zijn vrij hoog oppuilend, op het 

 corium is eene rij van 4 zwarte vlekjes te zien ; de mem- 

 braan is zeer kort en telt minder aderen dan bij Ferus. 



Van deze soort werden eenige voorwerpen zeer laat in 

 het jaar onder heideplanten en op gras in den omtrek van 

 Breda en met name in het Liesbosch gevangen door den 

 heer Heylaerts. 



