DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 121 



Gen. 5. Ploearia Scop. 



Van Scopoli ontving dit genus den naam van Ploearia 

 (eigenlijk sclireef liij Ploiaria) tusschen 1785 en 88; Fa- 

 bricius gaf er in 1794 den naam van G err Is aan. De 

 eerste benaming is dus de oudste, doch, al ware zij dit 

 niet, dan zou toch mijns inziens de tweede naam verme- 

 den moeten worden, omdat Gerris ook gebruikt is om het 

 geslacht aan te duiden dat wij met Fabricius en anderen 

 Ilijdrometra noemen; zoo ontgaan wij alle verwarring. 



liet is van de vorigen zeer gemakkelijk te onderscheiden 

 door do bijzonder lange voorheupen en de bestemming der 

 voorpooten, kennelijk niet voor den gang, maar alleen 

 voor het grijpen en vasthouden eener prooi. De beide in- 

 secten, die tot dit afwijkende geslacht behooren gebruiken 

 dan ook in het gaan de lange sprieten als voorpooten, 

 waarop zij werkelijk steunen, terwijl het ligchaam overigens 

 tusschen de vier achterpooten, wier knieën ver boven den 

 rug uit komen, hangt te schommelen. 



Ligchaam zeer smal; kop en borststuk slechts een vijfde 

 gedeelte der geheele lengte uitmakende. Kop J- korter 

 dan het borststuk met een bol opgezetten hals, die door 

 eene d warsgleuf van den eigenlijken kop afgescheiden is. 

 Geen bijoogjes; oogen sterk uitpuilend met grove facetten; 

 daarvoor de dikke grondknobbels der sprieten en geen 

 uitsteeksel daartusschen. Zuiger kort en dik, tot tusschen 

 de voorheupen reikend, van 3 leedjes. Sprielen zeer dun, 

 haarvormig, langer dan het hgchaam, met een tusschen- 

 leedje aan do basis van lid 1; de beide laatste leedjes te 

 zamen slechts half zoo lang als het tweede, 3 driemaal 

 langer dan 4. Borststuk slechts weinig breeder achter dan 

 aan den hals en iets langer dan breed. Schildje vrij groot, 

 doch door eene gleuf in 2 doelen verdeeld, waarvan het 

 voorste veel hooger ligt dan het andere en bovendien van 

 een opgewipt stekeltje voorzien, zoodat dit voorste deel 

 het geheele schildje schijnt uit te maken. 



