DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 127 



258, G. — Fall. Mon. Cim. IIG, 4. — Curtis, Brit. Ent. 

 I, pi. 32. — Eiirin. Ildb. II, 211. — Herr.-Sch. W. Ins. 

 IX, p. 418, tab. 304, f. 938, 939. — Dougl. and Scott, 

 Brit. Hem. p. 576, pi. 19, f. 7. 



Lengte ongeveer 1 cm. — Zwart of zeer donker bruin. 

 Zuiger- pekbruin. Eerste leden der sprieten aan de basis 

 roodachtig. Somtijds drie zeer fijne zilverachtige langs- 

 lijntjes op het borststuk. Als de vleugels aanwezig zijn , 

 draagt de thorax op de achterhelft aan de zijden twee 

 kleine ronde, gladde bultjes, Dekschilden bruin mot vuü 

 okerbruine vlekjes tusschen de aderen. Het onbedekte 

 abdomen vertoont soms goud glanzige bestuiving op de 

 zijden van den rug. De pooten zijn roodbruin, doch wor- 

 den donkerder van het midden der schoenen naar het eind. 



Men vindt deze dieren aan den oever van slooten en 

 poelen; zij loopen er langzaam over het kroos en zelfs 

 over het water, en zijn misschien ook nachtdieren. De 

 meeste voorwerpen, die men aantreft, zelfs laat in den 

 herfst, hebben geene uitgegroeide dekschilden en vleugels. 



Gen. 2. Hydrometra F. 



Dit en de beide volgende geslachten bevat insecten, die 

 op het water roeijen, niet loopen dils Limnobates , noch ook 

 onder water zwemmen, gelijk de waterwantsen. Hydrometra 

 onderscheidt zich van de beide anderen door dat het borst- 

 stuk langer dan breed is, volgens andere schrijvers ook 

 doordien alle tarsen uit niet meer dan 2 leedjes bestaan; 

 dit kenmerk is echter niet gaaf aan te nemen, daar het 

 microscoop bij sommigen een derde leedje doet ontdekken. 

 De benaming werd door Fabricius gegeven , Latreille noemde 

 hen Gerris, een' naam later ook door Fabricius gebruikt, 

 doch ook gegeven aan het vroeger beschrevene geslacht 

 Ploearia en daarom maar liever geheel te verwerpen, vooral 

 daar er een betere en misschien ook oudere bestaat. 



Ligchaam langwerpig, min of meer spoelvormig, aan de 



